RunningHans

Welkom op mijn weblog. Mijn naam is Hans van Klaveren en mijn grootste hobby is hardlopen. Ik ben lid van atletiekvereniging CAV Energie in Barendrecht en heb tot nu toe 58 (ultra)marathons gelopen. Zoek je meer informatie over atletiek, kijk dan ook eens op mijn website Atletiek.jouwpagina.nl. Hier vind je meer dan 800 links op het gebied van hardlopen.

De laatste keer ..........

Vandaag de laatste marathon trainingsloop van Energie van dit jaar. Weer een jaar wachten op de 12e editie. De laatste over 35 km. De laatste keer al die vrijwilligers die weer klaar stonden. De laatste keer een mooie opkomst van lopers en loopsters. De laatste keer op de foto voor de start. De laatste keer het aantal lopers tellen bij het hek. De laatste keer het tempo in de gaten houden. De laatste keer weer in het zonnetje lopen. De laatste keer wind mee en wind tegen. De laatste keer langs de A16 en de Oude Maas. De laatste keer de seconden en minuten tellen. De laatste keer proberen de groep bij elkaar te houden. De laatste keer (toch) afvallers uit de groep tellen. De laatste keer weer uitzien naar een drankpost. De laatste keer "fietser voor" schreeuwen. De laatste keer "putje en poep op de weg" roepen. De laatste keer precies de geplande eindtijd gelopen. De laatste keer genieten van een warme douche. De laatste keer een lekker reepje uit het materiaalhok. De laatste keer op het bankje voor het clubgebouw. De laatste keer een hersteldrankje of biertje. De laatste keer op de massagetafel. De laatste keer een broodje worst of erwtensoep. De laatste keer de gegevens uit garmin connect. De laatste keer de foto's.
Voor de laatste keer: iedereen heel veel plezier en succes op 11 april.

Pylon, enge bos en bandjes

Daar zijn we weer. De City-Pier-City loop is goed verteerd. Wel een licht gevoel in de kuit. Ik schrijf dat een beetje toe aan de Lunar Glides. Ik heb niet al te makkelijke voeten ;-), dus moet een goede balans vinden in het gebruik van de juiste schoenen. Uiteraard wel zondag heerlijk gelopen op deze schoenen. Het lijkt toch lichter en sneller aan te voelen.

Dus ging ik dinsdagavond weer naar de baan van Energie. Ik wilde me niet al te druk maken na mijn inspanning van zondag. Met trainer Ab liepen we naar de oude spoorbaan (lees: nieuw fietspad). Daar zouden we 400-tjes gaan lopen. Eerst over het fietspad en dan over een donker hobbelig weggetje terug. Na 3x over het donkere hobbelige weggetje (we waren bijna halverwege de training), werden de spelregels veranderd. De heenweg werd nu een beter verlichte autoweg en het fietspad werd de terugweg. Ik liep met Toon op. Het tempo lag op ongeveer 4'45" per km. Uiteraard waren er pylonnen neergezet tot waar er gelopen moest worden en waar het herstel kon beginnen. Met de garmin is dat allemaal mooi te meten: precies 400 meter. Maar ik verdenk trainer Ab ervan dat hij 's middags alles met zijn fietsje opmeet. Want de afstanden kloppen vaak verdomd goed. Maar nu moest er halverwege ingegrepen worden. En wat bleek: nog maar 370 meter. Mijn clubgenoten dachten natuurlijk kortere stukken te kunnen lopen. Maar na één keer vonden Toon en ik dat wel genoeg. Toen we langs het 370 meterpunt kwamen met de pylonnen op de weg, heeft Toon hebben wij die voor jullie even 30 meter verder gezet. Aardig van ons hé ;-). Hier de resultaten in Garmin Connect.

Donderdag een rustige duurloop van 12 km met de groep. Via Heerjansdam liepen we langs de Oude Maas richting het pannenkoekhuis. En dat is een stuk van het "enge bos". Gelukkig met allemaal clubleden. "Pas op, putje. Ongelijk, Paardenpoep, etc." Ik hoorde zelfs nog "glad" roepen. IJs op de weg? Zonder kleerscheuren haalde we de verlichte bewoonde wereld.

Komende zondag de 6e en laatste trainingsloop bij Energie. Om 10 uur wordt er gestart op sportpark De Bongerd. Ik wil coach/trainer Kok en alle vrijwilligers bedanken voor hun inzet. Organisator Kok twijfelde vorig jaar of we moesten gaan starten met een 11e editie trainingslopen. Het besluit om door te gaan is gezien de opkomst de afgelopen weken terecht geweest. En dan moet iedereen klaar zijn voor het grote werk op 11 april. Ik hoop dat iedereen goed zal lopen. Heb je een dipje, dan zorgen de 32 !! bandjes ervoor dat je door kan gaan. Om alvast in de sfeer te komen hier een promotiefilmpje. De komende 3 weken zal hier nog het nodige verschijnen over de Marathon Rotterdam.

Promofilm 2010 from Like2Run on Vimeo.

City-Pier-City

Lopen in de hofstad blijft toch wel apart. Een bijzondere sfeer met een massa aan mensen. Gelukkig stond ik redelijk van voren bij de start, zodat ik al snel mijn eigen tempo kon lopen tijdens de City-Pier-City loop. Het was al weer twee jaar geleden dat ik hier voor het eerst liep. Toen ook last aan de hamstrings :(.

Met de kaartjes van het Boekenweekgeschenk kon gratis in de trein plaats genomen worden. Handig. We waren duidelijk niet de enige in de trein. Clubgenoot Robert was de eerste die we tegenkwamen met het boek "Duel". Bij Den Haag Centraal een korte wandeling naar het Malieveld.

In tenten kon er omgekleed worden en de tassen konden ook nog worden afgegeven. Hier had de organisatie een foutje gemaakt. De afgifteruimte was veel te klein en ik stond 15 minuten voor de start al 5 minuten in een rij die alleen maar langer werd. De 10 km lopers gingen hun tas ophalen en de 21,1 km lopers kwamen hem afgeven. En dat allemaal in hetzelfde kippenhok. De tas dus snel teruggebracht naar de kleedruimte. Helaas geen doucheruimte beschikbaar, zodat er voldoende droge kleding was meegenomen. Moesten we twee jaar geleden bijna 20 minuten extra bij de start wachten. Dit jaar ging alles op tijd, ten minste de start..... en of iedereen daar op tijd was, dat betwijfel ik.

Een aantal roparunteams gebruikt deze loop als test voor hun lopers. Zo ook mijn team. Wat voor vlees hebben we in de kuip. Meestal weet je dat wel, maar er zijn ook wel eens nieuwe lopers bij. En de D-tag heeft voor niemand geheimen: je kunt je niet verstoppen. Een halve marathon is een prima graadmeter voor deelname aan de roparun.

Ik was benieuwd hoe mijn hamstrings het zouden houden. Van de week ging het vrij goed. Toen schreef ik dat ik op een tempo van 5' per km zou gaan lopen. Uiteindelijk is dat goed gelukt, zelfs er net iets onder. En ik mijn lichaam hield het zelfs tot aan de finish netjes vol. Vandaag liep ik op de Lunar Glides en dat ging zonder problemen. Het tempo liep ik toch redelijk makkelijk. Na 15 km werd het rechterbeen wel iets stijver, maar het was deze keer niet nodig om te stoppen voor een rekpauze. Bij 20 km deed ik er nog vrij makkelijk een klein stapje bij, wat resulteerde in een snelste laatste kilometer en een eindtijd van 1:42:57. Leuk om de kilometertijden zo op een rijtje te zien. Hier vind je alle data uit garmin connect. Wil je in de uitslagen zoeken, dan kan dat hier.

Het was uitstekend loopweer. Zonnetje kwam zelfs door, droog en van de wind had je niet al teveel last, omdat je toch vaak redelijk beschut loopt in de stad. Komende week trainen bij de club en volgende week zondag de laatste marathontrainingsloop over 35 km.

Trainen in Flevoland

Op de dijk langs het Eemmeer

Na de trainingsloop van afgelopen zondag zijn we op maandag voor een midweek naar een huisje vertrokken. Het werd de Eemhof in Zeewolde. Met flink wat korting en buiten de schoolvakanties was de VIP-cottage, zoals dat heet, met een vaatwasser, opgemaakte bedden, handdoekenpakket, magnetron, senseo, 2 televisies (waarvan 1 flatscreen) met filmnet, dvd-speler, een sauna, dagelijks broodjes en een krant aan de deur, een kortingsbon van € 12,50 om je eigen jam, pindakaas, etc. te kopen, goed te betalen.
En je kreeg er ook nog gratis een mooie loopomgeving bij met het Hulkesteinse bos en de groenstroken van het Eemmeer om de hoek. Het is nu donderdagmiddag en ik moet zeggen, het is eigenlijk wel een klein trainingsweekje geworden. Van dinsdag tot en met vandaag is er iedere dag gelopen en is er weer 33,8 km aan de teller toegevoegd. De omgeving geeft hier ook inspiratie om te trainen.

Ons uitzicht. 's Ochtends was de sloot nog bevroren. Later op de dag was alles weer open

En uiteraard speelde ook het weer mee. Volop in de zon lopen. Nog wel fris, maar met wind mee was het toch wel warm. De hamstring (rechts) speelde ook zondag iets op. Af en toe moest ik rekken. Daar had ik in Apeldoorn ook last van. Maandagavond heb ik eens flink de vingers en massageolie in het been gezet en het lijkt of dat geholpen heeft. Ook de ice packing ligt hier in het vriesvak en komt er zo nu en dan uit. De scherpe pijn die ik maandag aantrof is nu verdwenen. Gudy liep dinsdag 10x400. Ik liep er rustig voor, achter en omheen. Ik nam geen risico. Het werden 10,8 (eerste km had garmin geen bereik) rustige kilometers over hoofdzakelijk gras. Lekker genieten in het zonnetje.
Uiteraard hebben we onze eigen (kleine) sauna, maar dit was geen reden om 's middags de sauna van het park in te duiken.

De duurloop van woensdag

Op woensdag de volgende training. Een duurloop van 13 km was het resultaat. Het eerste deel door het Hulkesteinse bos, en vervolgens terug langs het Eemmeer. Ook nu weer volop zon. Het bos was mooi om in te lopen. Uit de wind. Prima paden. 's Middags werd een bezoek aan Almere gebracht.

Trainen in het Hulkesteinse bos

Vandaag reden om iets meer gas te geven. Na twee rustige trainingen en de "mededeling" dat de hamstring zich beter voelde was hier wel aanleiding voor. Niet al teveel, maar wel wat sneller. Het werd 200-400-600-800-600-400-200 met een herstel van 200w/d. Totaal weer 10 km afgelegd. Hier zie je de resultaten van vandaag.

Ik ben positief over de "medische gesteldheid". Reden om in te schrijven voor de Bemore Ultratour. De inschrijving sluit namelijk komende zondag. Het gaat de 50 km op 27 maart in Uden worden. De verhalen die ik altijd hoor en lees over de prachtige omgeving van het loopgebied van Tiny hebben mij doen besluiten om deze route te gaan lopen. In het bijzijn van de 3 kanjers een ultramarathon lopen, lijkt me geweldig.

Maar eerst komende zondag de CPCloop in Den Haag. Een loop waar alle teamleden van mijn roparunteam zullen lopen om te laten zien wie wat in zijn mars heeft. Ik ga weg op 1:45. Als ik dat goed kan uitlopen en heel over de streep kom, dan ben ik tevreden. Ik sta in startvak B, zodat er weinig startverlies zal zijn en er gelijk lekker doorgelopen kan worden. Zo, ik ga opschieten, want mijn sauna "roept". ;-)

Iedereen fijn weekend en veel loopplezier. In het bijzonder aan de webloggers in de Alblasserwaard.

32 km in het zonnetje

Wat een prachtig loopweer was het vandaag. Met de wind tegen was het soms wat lastiger lopen en frisser, maar het (lente)zonnetje overheerste. Een marathontrainingsloop bij mijn club over 32 km stond op het programma. Samen met Menno mocht ik voorop bij de 29'-groep per 5 km (5'48" per km) lopen. Zo gezegd, zo gedaan :).

Met een best groot en gezellig groepje vertrokken we even na 10 uur van Sportpark Bongerd. Rechtsaf over het spoorviaduct. Het eerste kilometerpunt bereikte we na 5'47" (garmin had toen al afwijking). Via de verbindingsweg naar de A16. Lekker lopen langs de rijksweg ;-). De fietspaden zijn mooi naast de rijksweg en in onze omgeving zit je al snel bij een rijksweg. Later zouden we langs het water van de Oude Maas lopen.

Vandaag waren er 4 drankposten. Dank aan alle kanjers die weer het nodige vocht op tafel hadden gezet. Het was natuurlijk heel koud om met die wind stil te staan. Maar iedere keer weer staan ze er voor ons. Ook het fietspeloton was, onder aanvoering van Klaas, weer compleet. Iedere groep krijgt minimaal één, en het liefst twee fietsers mee. Zij zorgen dat de weg vrij is, kondigen tegenliggers en achteropkomend verkeer aan. Je kan je jasje aan ze afgeven en ze zijn zelfs bereid om jouw bidon te vervoeren. Hulde aan de gele brigade.

Via Ridderkerk Rijsoord, waar we een heel stuk achter de groene geluidswal lopen (mooi joh), verder richting Zwijndrecht. Op 8,2 km stond de eerste drankpost. Plaspauze voor vele lopers. Ik deed ook mee. Menno liep rustig door en ik "nam" de laatste lopers mee het viaduct van De Kijfhoek op.

Met Menno op het viaduct van De Kijfhoek
Voorlopers Jos en Gudy in de 32-groep met Jacqueline

Ja, weblogster Jacqueline was er ook. En dat liet ze blijken ;-). Gudy was voor het eerst voorloper en deed dat voorbeeldig. Na de Kijfhoek bereikte we het 10 km punt. De tijd gaat snel als het gezellig is. Even daarna waren we twee lopers kwijt. Blessure of zo? Fietser Ben bleef even bij ze. Dat doen de fietsers ook nog. Lopers die de groep niet meer kunnen bijhouden, even opvangen. Soms gaat er zelfs een telefoontje naar het clubgebouw en komt de 'taxi' voorrijden.

In Zwijndrecht bij 12 km slaan we rechtsaf. De wind in de rug. Dit loopt lekker. Ook lekker warm. Maar mijn 3 shirtjes, jack en handschoenen heb ik heel de trip aangehouden. Langs de Oude Maas is het mooi lopen. Ook mijn buff heb ik heel de rit opgehouden. Maar wat zag ik daar lopen? Was dit ook een buff? Het leek wel een wielrenner ;-). Het was toch Ton met een aerodynamische buff. Het heeft geholpen, want met maatje Gerard werd er weer lekker strak gelopen (Kijk ze kijken op die klokkies).

Heel de Oude Maas af en dan zitten we al weer bij ruim 23 km, dan wordt er bij de Koedood (ik heb hem ook niet gezien, Jacq ;-)) rechtsaf geslagen en zetten we de terugweg in richting de baan. Ik ging ondertussen wel één van mijn hamstrings voelen. Bij de drankposten even goed gerekt en dat hielp wel. Na afloop heb ik nog gebruik gemaakt van de massage van de energieladies ten behoeve van de roparun. Altijd lekker om de spieren een beetje los te gooien. Na 3:05:25 (11 seconden te snel) bereikten we met de groep het beginpunt. Bijzonder om te zien is mijn hartslag. Ik had de analyse al eerder gemaakt. Van de 5 trainingslopen, heb ik er nu 4 gelopen (in hetzelfde tempo). Mijn hartslag is nog steeds dalende 148-145-143-137. Vandaag dus 137. De conditie stijgt nog steeds. Volgende week de CPC en die week daarna de laatste trainingsloop.
Meer foto's staan in het album van energie.

Keek op de week

Er is weer veel gebeurd de afgelopen week. Zo kwamen de olympiers terug uit Svencouver Vancouver met mooie medailles. Ook Wim Lex en Maxima keerden terug met de drie vrolijke oranje prinsesjes. En wat gebeurde daar. Gepensioneerd schaatser Erben nam de verkeerde koffer mee vanaf de loopband. Die van hem was immers oranje ;-). Toen hij bij thuiskomst de koffer opende zag hij kledingstukken die hij niet herkende. Koninklijke slipjes droeg hij nooit. Hij had de verkeerde koffer.

De prinsesjes hebben zich prima vermaakt in Canada. Als papa en mama gingen shoppen of uiteten, dan was daar de supernanny (foto Pim Ras). Van haar kregen ze altijd lekkere snoepjes. Soms moesten ze wel hun eigen limonade pakken als de oppasoma even een glaasje moest wegwerken.

Dan nog de naweeën van de binnenbocht van Vancouver. Coach en sporter zouden eerst niet uit elkaar gaan. Van de week kwam de mededeling dat zij toch uit elkaar zouden gaan. Een uur later het volgende bericht: ze gaan toch niet uit elkaar. Wie en wat moet je nog geloven? Het lijkt wel politiek. Woendag werden de sporters gehuldigd op het bordes bij de koningin. Alle medailles mooi om de nek. Maar missen we daar bij de derde heer van rechts niet een plak? De plak die wel bij Mark (2e van links) is omgehangen.

Dan was er de 25e editie van de Malta Marathon. En wat gebeurde daar? De marathon is in chaos geëindigd nadat een volgauto een verkeerde bocht had genomen. De twee leiders in de wedstrijd volgden de auto, kwamen op het verkeerde traject terecht en konden daardoor de wedstrijd niet afwerken. De Maltese atleet Jonathan Balzan en de Nederlander Neals Strik konden er na afloop dan ook niet om lachen. Beide atleten eisten dat de organisatie de uitslag zou schrappen. ,,Na vijf kilometer beseften we pas dat de volgauto de verkeerde kant was opgegaan en na zeven kilometer vonden we de weg niet meer terug. Na 25 kilometer beslisten we dan maar te stoppen", aldus een ontgoochelde Strik.
De overwinning was uiteindelijk voor de Marokkaan Abdel Hhakimi el Fehi. Door alle chaos lag zijn eindtijd acht minuten hoger dan die van de winnaar van vorig jaar

Stadswachten controleren of er geen misstanden in het stemhokje plaatsvinden

En dan de verkiezingen. De PVV de grootste partij in Almere. Den Haag hadden ze bijna te pakken. Ik ben benieuwd hoe dit gaat uitwerken op 9 juni. Gaat dit, zoals Geert roept, over het hele land uitwaaien? In Rotterdam is ook leuk. PvdA en Leefbaar Rotterdam (LR) komen beiden op 14 zetels. Dat wordt dus een hertelling, zegt men. PvdA wil niet met LR in het college. Dat gaan nog lange onderhandelingen worden.

De misstanden in de stemhokjes waren ook in het nieuws en zelfs de misstanden in de stembureaus. Voor het eerst in de geschiedenis heeft Rotterdam leden van stembureaus naar huis gestuurd na onregelmatigheden bij de verkiezingen. ,,Dit waren Afrikaanse toestanden,'' riep LR. De partij speculeert op het ongeldig laten verklaren van deze verkiezingen, maar de kans daarop is klein. Een hertelling wordt wel gewenst.

Jacobse en Van Es als De Tegenpartij

In de loop van de dag werden bij meerdere stembureaus stadswachten te hulp geroepen om te voorkomen dat mensen samen in één stemhokje stonden, wat in de Kieswet is verboden. Vaak ging het om oude allochtonen die hulp kregen van familie, omdat ze analfabeet zijn en slecht Nederlands spreken. ,,Maar het mag nooit, om beïnvloeding uit te sluiten,'' zegt Buijt. ,,We zagen zelfs nog stembureauleden die hielpen.''
Dit was aanleiding om in te grijpen. In de wijk Delfshaven werd het hele stembureau vervangen, in de deelgemeente Feijenoord was het de voorzitter die zijn biezen kon pakken. In Maastricht zijn ook fouten gemaakt met tellen. Waar is de tijd van de stemmachines gebleven?
Nee, dan de gemeente Niedorp. De voorzitter stuurde zijn eigen vrouw naar huis, omdat ze geen legitimatiebewijs bij zich had. Kijk, dat is orde.

En nu stapt Agnes ook nog op. Wat moeten we nu? Wie gaat er nu tegengas geven in de Tweede Kamer. De SP, die toch liever niet regeert, wie gaat het roer daar overnemen. Wie is bereid zijn Tweede Kamervergoeding in te leveren? Gelukkig zit er een terugkeer van De Tegenparij aan te komen.

Update 5-3-2010: 12.30 uur. Ook in Capelle gaan we de stemmen hertellen. Ik verlang steeds meer terug naar de stemmachines.

Hardlopen, ja daar moet het hier overgaan. Deze week twee clubtrainingen. Dinsdag het korte werk: een berg 300-tjes op het dak van het NS station Barendrecht en nog twee keer iets van 450 meter. Na afloop heb ik zelf nog een rondje Barendrecht gelopen. Zo maakte ik de 15 km vol. Garmingegevens. Ik liep deze keer op de Nikes. Het leek dat ze al beter liepen dan de eerste keer. Ook de naweeën (spierpijn of zo) waren veel minder dan de eerste keer.

Donderdagavond was de training 11 km. Een grote ronde van 3,5 km moest op tempo afgelegd worden. Onder andere langs de donkere Oude Maas. Eigenlijk niet helemaal veilig om in het donker te lopen. De bulten in het asfalt zijn echt onzichtbaar. Daarna nog een versnelling van meer dan 800 meter. Garmingegevens.

Komende zondag de 5e loop van de Marathon Trainingslopen van CAV Energie. Afstand 32 km, Aanvang: 10 uur op sportpark De Bongerd in Barendrecht. Ik mag weer voor de "29-groep" lopen. Carlo is helaas geblesseerd. Veel sterkte en dat je er maar weer snel bij mag zijn. De prima invaller van de vorige keer, Menno, zal ook dit keer voorop lopen. Wel hopen dat hij de tips van Frans en mij heeft opgevolgd voor de behandeling van zijn blessure ;-).
Fijn weekend en veel loopplezier.

Herstelshirt en BMUT2010

Hoor je dat ook wel eens roepen. "Hé, kan je niet sneller lopen". "Ik doe vandaag rustig aan", moet je dan antwoorden. Daar is nu een oplossing voor. Het herstelloopshirt. Op je rug staat de tekst: "Vandaag, herstelloop". Je kunt ook kiezen voor de Engelse versie: "Today Recoveryrun"

Je kunt het shirt voor € 19,95 bestellen op herstelloop.nl. De verzendkosten zijn € 1,80. Toch wel handig zo'n shirt.

Dan nog wat reclame voor onze kanjers die binnenkort de Be More Ultra Tour (BMUT2010) gaan lopen. 3 Lopers- 5 Dagen- 250 Kilometer- 1 Doel. Je leest er alles over op hun site. Misschien wil je wel meelopen. Voor het eerst van je leven een ultra lopen: 50 km. Dit is je kans. Je kunt ook kortere afstanden lopen. Hieronder de belangrijkste informatie. Maar zoals ik al zei, op de site kan je er alles over lezen en je zelf inschrijven. Ook als team is het mogelijk om mee te doen.

De Be More Ultra-Tour is geen wedstrijd maar een 5-daagse etappe-loop waarbij als groep gelopen wordt: iedere dag wordt er 50 km afgelegd. Het tempo ligt rond de 10 km/uur. Elke etappe is onderverdeeld in 3 delen: van start tot 15km punt, van 15km tot 30km punt en van 30km tot finish. Inschrijven is mogelijk vanaf 15km.

Alle etappes starten om 10.30 uur met één uitzondering. Op donderdag 25 maart is er een avondetappe over het Noord-Hollandse strand. Bij het overzicht van alle routes kun je een mooie route voor jezelf uitzoeken. Je betaalt 1 euro voor iedere gelopen kilometer. Maar dat geld gaat dan wel naar een goed doel: de gehele opbrengst van de Be More Ultra-Tour wordt namelijk gebruikt om de kinderen van Mother of Peace in Illovo (Zuid-Afrika) een goede opleiding en daarmee een mooie toekomst te bieden. Heel concreet betekent het dat al het opgehaalde geld wordt gebruikt om de schoolkosten van de 53 kids bij Mother of Peace te bekostigen. Het kost € 600,- per kind per jaar, waarmee de kinderen een mogelijkheid krijgen een eigen toekomst op te bouwen.

Wil of kan je niet alleen heel de afstand overbruggen, dan kan je ook als team meelopen. Hier lees je er alles over. Nog mooier is als je jezelf of je team laat sponsoren. En dat is nog niet alles. Lever je een bijdrage van minimaal € 50,- dan ontvang je het unieke Nike Be More Ultra-Tour hardloopshirt gratis. Daarnaast mag je gratis naar binnen bij het Benefietfeest bij Nike in Hilversum op zondagmiddag 28 maart 2010. En dat is niet zo maar een feest. Een feest waarbij onze helden worden binnengehaald en fraaie artiesten zullen optreden.

En nu vragen jullie natuurlijk af wat ik ga doen. In de planning staat een deelname van eenmaal 50 km. De inschrijving moet ik nog verzorgen. Dit komt mede door mijn fysieke mankementen. Ik had en heb nog geen zekerheid of ik dat wel zou gaan redden. Maar ik heb goede hoop gezien de laatste marathon. Als ik deze afstand kan overbruggen, dan zou ik in Rotterdam mijn 60-ste (ultra)marathon kunnen volbrengen. En dat is ook wel weer leuk. Ik ben benieuwd wie ik nog mee kan krijgen van mijn clubleden.

Na de training van donderdag heb ik twee dagen rust genomen. Er is vorige week toch een marathon gelopen. En je moet het lot niet tarten. Vandaag liep ik met clubgenoten Silvia, Jos, Jan en Gudy een "rondje Bruggenloop". Nou liep. Ik sloot iets later bij het groepje aan, want na 200 meter moest ik hoognodig terug naar huis. Daarna heb ik wat sluiproutes genomen en na 3 km had ik het groepje te pakken. Het was aangenaam loopweer. Op buienradar was al gezien dat we een droog deel van de dag zouden hebben. Het plan van de groep was om marathontempo te lopen (5'40"). Dat kwam niet de gehele route uit, maar tussendoor werd er soms lekker doorgelopen. Ik liep 14,1 km in een gemiddeld tempo van 5'43" en een bpm van 138.

Nike Lunar Glide

Je leest er steeds meer over. Je ziet er steeds meer lopers op lopen. Je hoort er alleen maar positieve verhalen over. Zijn er geen negatieve kanten, vraag ik me dan af. Het moest er bij mij ook een keer van komen. De aanschaf van een paar hardloopschoenen van Nike. Nu heb ik misschien 20 jaar niet meer op Nike gelopen. Van die ouwe blauwe sloffen, een neutrale schoen, terwijl ik proneer als een manke ezel. Maar ja, vroeger deed je maar wat. Onlangs heb ik nog wat informatie gevraagd bij miss Nike. En dat kwam goed van pas. Met mijn "moeilijke" voeten, ik in nike-schoenen. Zou dat wel kunnen?

Mijn Nike Lunar Glide (de groene)

Dat vroeger de verkoper zich ook af. Maar hierover later meer. De schoen is zo gemaakt dat hij reageert op de afwikkeling van de loper tijdens het lopen. De schoen is geschikt voor de neutrale loper en de proneerder. In de schoen zit het Dynamic Support Systeem. Dit systeem in de middenzool dankt zijn werking aan een constructie van een mix van Lunarlite foam en Phylon. De Lunarlite insert ligt als een soort wig in de Phylon carrier waardoor de tussenzool van lateraal naar mediaal een toenemende stevigheid krijgt. Hierdoor past de schoen zich aan aan de pronatie van de voet. Hoe meer je proneert, hoe meer tegendruk je krijgt. Iemand die neutraal loopt, rolt dus niet tegen die wig op waardoor de schoen zich neutraal gedraagt.

Uiteraard zijn er meer versies van de lunarserie, waaronder de nieuwe Lunarelite. Maar ook nog andere (snelle) modellen. Kenners als Leonie en Martine en nog veel meer mensen kunnen daarover veel meer over vertellen. De mannenmodellen en de vrouwenmodellen (let op de leuke kleurtjes) staan op de site van Nike.

Maar voordat ik de nieuwe Glides kon aandoen, bleek Gudy al een paar (gele) voor haarzelf gekocht te hebben tegen een schappelijk prijsje. Dus ik moest snel volgen. Snel naar de winkel. Want ik wilde toch wel eerst passen. Ik gaf aan hoe rot mijn voeten in elkaar steken, welke zolen ik heb, op welke schoenen ik nu loop, etc. De verkoper keek moeilijk. Hij vroeg zich heel sterk af of dit wel een schoen voor mij was. We zullen zien waar we op uitkomen, zei hij. Met in zijn achterhoofd natuurlijk allang het idee dat dit niets zo worden. Eerst liep ik op een neutrale schoen. Steeds deed ik mijn eigen correctiezooltjes in de schoenen. Even lopen op de testbaan met camera. Dit was duidelijk. Correctie was nodig. Toen de Lunarglide. En wat gebeurde daar. De rechtervoet stond zo wat recht, links nog een kleine pronatie. En dat mag. Je moet niet alles wat scheef is recht willen zetten. Daarna - op mijn verzoek - nog gelopen op mijn huidige Brooks Adrenaline GTS10. Die gaven hetzelfde beeld als de Lunarglides. Het was duidelijk. Correctie was goed.

En dan nu de test op de weg. Ik moest natuurlijk nog wel iets van de marathon van zondag herstellen. Dinsdag liep ik dan ook slechts 2 x 3,1 km naar mijn ouders. Daar bijna 2 uur achter de computer gezeten (met een bakje koffie) om het "ding" weer in een enigszins acceptabel tempo te krijgen. Het is net hardlopen. De Glides zaten goed. Ze voelen licht aan, en de eerste kilometer ging ik gelijk al te hard. Ze maakten dus geen slechte indruk. Het gemiddelde tempo lag op 5'42" per km. De benen voelden goed na de marathon.

Vandaag een clubtraining. Iets verder dit keer: 14,2 km. Gudy verzorgde als aankomend trainer de training. Dit keer liepen we naar het Zuiderpark. Na het inlopen moesten we in een treintje lopen en telkens gingen de 4/5 achterste met een lichte versnelling naar de voorkant van het treintje. Aangekomen in het Zuiderpark werd één rondje Zuiderpark gedaan in marathontempo. Het rondje is 3620 meter volgens garmin. Ik liep het rondje in 17'52" (4'55" per km). (data garmin connect). Ook dit keer hielden de Glides en mijn voeten zich goed. De eerste resultaten zijn dus positief. Uiteraard zal er afgewisseld worden met de andere schoenen.
Prettig weekend en veel loopplezier.

Midwinter Marathon

Zaterdagmiddag vertrokken Gudy en ik al richting Apeldoorn. In hotel De Smittenberg in Beekbergen had ik op vrijdag nog een goedkoop hotelkamertje op de kop kunnen tikken. Zes kilometer onder Apeldoorn. Konden we zondag lekker uitslapen en goed ontbijten in het hotel. Ook de avondmaaltijd werd in De Smittenberg genuttigd. Volgens de kaart had ik de grootste schnitzel van de Veluwe op mijn bord liggen. En dat je daar (met ook nog twee rode wijntjes) goed op kunt lopen, dat bleek een dag later weer eens.

De Boatcity.nl-boys

Het was fris zondagmorgen. De autoramen waren bevroren, maar de dooi was ingezet. Het was ook mistig. De zon deed een poging om er door heen te komen, maar dat lukte niet. Tegen half elf vertrokken we naar Apeldoorn. In de buurt van Orpheus kon heel eenvoudig (gratis) worden geparkeerd. Door de prima beschrijving van Ronald hadden we de VIP-ruimte, waar de bloggers zich mochten verkleden, snel gevonden. Deze luxe was geregeld via Raoul. Later meer over hem.

Vele bloggers waren al present. Weer teveel om op te noemen. Vele had ik vorige week nog in Schoorl gezien, anderen had ik heel lang geleden gezien, maar sommigen had ik nog nooit in levende lijve ontmoet. Ingrid was jarig. Bijzonder om op je verjaardag een p.r. op de marathon te lopen. Een dubbele felicitatie. Uiteraard moest team Boatcity op de foto. Omdat ik niet zo vroege omkleder ben, had ik nog mijn spijkerbroek aan. Tijd zat. De start was om 12 uur en het was 300 meter lopen naar de start. Ik ging dan ook om 8 voor 12 als laatste weg uit de VIP-lounge. Maar niet nadat er een foto was gemaakt met Luc Krotwaar.

Gudy liep de Asselronde over 27,5 km met clubgenoten Hans en Esther. Zij gingen voor de hele. Ik heb ze na afloop niet meer gesproken, maar ze hebben het prima gedaan. Met zelfs voor Hans een p.r. Heel goed gedaan.

En wat ging ik doen tijdens deze marathon? Hopelijk 42,2 km afleggen in een redelijke tijd en zonder al te veel lichamelijke mankementen. Ik had gehoord dat Monique (met haas Bertus) net onder de 4 uur wilde lopen en (jarige) Ingrid zou (met haas Martine) voor 3.50 gaan. Deze tijden had ik ook in gedachten. Omdat ik laat in het startvak stond zag ik geen bekenden. In de eerste kilometer had ik mijn teammaten van Boatcity gevonden: Maurice, Gerard en John. De konijntjes bleken al verder van voren te lopen. Al snel liet John zich afzakken. Hij zou rustiger lopen.

Garmin had het soms moeilijk met al die bomen. En dan met name met het aangeven van de actuele snelheid. De eerste kilometer gaf hij nog 4'52" aan. Dat klopte zeker niet. Die lag op 5'20". Daarna deed hij beter zijn best. Met z'n drieën liepen we een lekker gelijkmatig tempo. Maurice ging soms een stukje vooruit kijken en stond dan weer langs de kant van de weg op ons te wachten. Gemiddeld liepen we 5'30" per kilometer. Bij het bordje van 10 km (garmin lag steeds 150 tot 200 meter voor) hadden we dan ook precies 55' op de klok staan. Maurice zou aanvankelijk de marathon lopen, maar hij gaf al snel aan dat hij dit vandaag niet zou gaan doen. Zijn rug vond 27,5 km voldoende. Zodoende wist ik dat ik de laatste 15 km alleen moest lopen. Het lopen ging zo makkelijk en de tijd ging zo snel (gezelligheid stond voorop), dat ik amper in de gaten had dat de kilometers zo snel gingen. Een toeschouwer zei zelfs nog: "Hé jullie kunnen nog kletsen en lachen, kom op doorlopen". Ik zei gelijk: "en dat doen we bij 42 km nog".

Op 14 km haalden we Monique met Bertus in. Monique had last van haar been. Jammer dat dat niet goed ging, want ze was goed op dreef. Nog geen 2 km verder kwam Bertus ineens van achteren. Monique had het opgegeven. Het ging niet. Spijtig. Maar als het niet gaat, dan gaat het niet. Ze liep wel netjes de Asselronde uit.

Onderweg stond ook onze fanatieke supporter Petra langs de kant. Met fluit en camera. Petra was op de mountainbike zonder spatbord en aan haar "achterkantje" te zien leek het wel alsof ze door een militair oefenterrein had gereden. Maar dat maakt Petra niets uit. Vrolijk en enthousiast als altijd werd iedereen aangemoedigd.

Met Gerard op de Amersfoortseweg

Op 17 km zag ik een wel heel bekende loopstijl voor me. Het was clubgenoot Aad Vink. Hij liep in Apeldoorn zijn 198e!! marathon. Zijn 199e wordt ergens in Duitsland. "Als het dan nog fout gaat", aldus Aad onderweg, "dan kan hij Diever nog pakkuh". En nummer 200 en zijn laatste loopt hij uiteraard in Rotterdam. Een geweldige prestatie met zeker 60/70 marathons onder de 3 uur.
En Aad vond dat Boatcitytreintje wel wat en klampte lekker aan. Tot 20 km.... en toen ging hij "uitlopen". Na 4:28 kwam hij binnen op de Loolaan.

Aad was nog niet weg of we kregen een nieuwe gast in het treintje. Het bleek Raoul te zijn. Ik kwam er natuurlijk pas later achter dat het om de Raoul ging :(. Hij had onlangs de verkenningsloop in Apeldoorn geregeld en ook de VIP-ruimte voor de webloggers. Super was dat Raoul. Het was duidelijk dat ik te maken had met mr. Apeldoorn. Hij zwaaide naar iedereen. Alleen bij de door hemzelf ingerichte verversingsposten ging het niet altijd even goed ;-).

De stijging in het parcours werd nu omgezet in een daling. Bij 24 km zagen we aan de rechterkant roze patta's in het bos zitten. Het scheen niet de eerste keer te zijn dat zij het parcours had moeten verlaten voor een "noodstop". Heel moedig, dapper en sterk dat ze toch gewoon even de 42,2 km volmaakt. Een stukje verder kwam omroep Gelderland al voorbij met de koplopers. Langzaam aan liepen we naar de splitsing waar de marathonlopers alleen verder moesten. Dat zal op ongeveer 26,5 km zijn geweest (want die Loolaan is nog verdomd lang). Gerard en Maurice gingen finishen. Raoul en ik gingen rechtsaf de Jachtlaan in, daar waar Karst T. erop Koninginnedag uit kwam rijden. Toch een apart gevoel om de (verkeers)situatie en De Naald daar in het echt te zien.

Het was gelijk "stil" op het parcours. Op 29,5 km een drankpost. Ik nam een gelletje en dronk goed. Ook even de hamstrings oprekken. Lekker voorover hangen. Ik voelde uiteraard wel iets. Ik zei tegen Raoul dat hij niet op mij moest wachten. Hij kon immers nog een p.r. lopen. Het gat was direct geslagen. En weer ging de weg omhoog. Het was hetzelfde stuk (J.C. Wilslaan) als in de 1e ronde. En dan denk je dat je er bent als je boven bent. No way. Het gaat nog steeds langzaam omhoog.
De benen waren nog goed. Op 35 km was het ergste leed geleden. Tijd om te versnellen. De kilometers kwamen op 5' te liggen. Ik had er zelfs twee onder de 5'. Door dit snellere laatste stuk, liep ik het tweede gedeelte iets sneller dan de eerste halve marathon: een zogenaamde negatieve split. Het voordeel van dit snellere lopen was dat ik Raoul weer in beeld kreeg. Ergens bij 37 km passeerde ik hem. Maar wees gerust, hij liep nog een prachtig p.r.

Na 40 km kwam mijn "marathontijdenverzamellijstje" in mijn geheugen. Uiteraard had ik thuis al gekeken. Van 3:46 tot en met 3:49  had ik al gelopen. Het moest dus minimaal 3:50 worden. Op de Loolaan kon ik rustig aan doen. Weer terug naar het bekende tempo van 5'30" per km. Met mijn oog op garmin kwam ik in 3:50:30 over de finishlijn. Hier staat de data van Garmin connect. Vermeldenswaardig is de gemiddelde hartslag van 145. En deze was bij de Berenloop op 8 november 2009 met een eindtijd van 3:48:17 nog 154. Ik moet zeggen dat dit één van mijn makkelijkste marathons is geweest, voorzover een marathon lopen makkelijk is. Hier kun je de volledige uitslag vinden. De hamstrings hebben zich goed gehouden. Onderweg bij een drankpost twee keer licht staan rekken. Dit geeft weer vertrouwen voor de toekomst.

Tijd	Aantal	Tijd	Aantal	Tijd	Aantal	Tijd	Aantal
3.24	1	3.39	1	3.54	2	4.09
3.25	2	3.40		3.55		4.10	2
3.26	4	3.41		3.56		4.11	1
3.27	3	3.42		3.57	2	4.12
3.28	3	3.43	1	3.58	1	4.13	1
3.29	1	3.44	1	3.59	1	4.14
3.30	1	3.45		4.00	1	4.15
3.31	1	3.46	1	4.01		4.16
3.32	3	3.47	2	4.02	1	4.17
3.33	2	3.48	1	4.03	2	4.18
3.34	2	3.49	1	4.04		4.19
3.35	2	3.50	1	4.05		4.20
3.36	1	3.51		4.06		4.21
3.37		3.52		4.07		4.22
3.38	2	3.53		4.08		4.23
						4.46	1
		ultra's = 4				4.51 4.53	1 1

Lijstje Marathontijden verzamelen

Hier staan nog wat foto's. In dit album en hierboven staan ook foto's van John en Ans en Gerard

Nummertje 58 zit erop

Vandaag liep ik de Midwinter Marathon. Het was weer een prachtig evenement met prima loopweer. Vele webloggers en Energiers waren aanwezig. Een prima verkleedlokatie voor de webloggers. Ik heb vrij makkelijk de afstand afgelegd. De eerste 27 km met Maurice en Gerard gelopen. Dat ging super. Lekker kletsen, beetje uit de wind lopen en een prima verzorging door de heren. Vanaf 35 km nog iets versneld, wat leidde tot een snellere tweede helft. Aan het eind, vanaf 41 km, moest de rem er een beetje op, anders had ik 3:49 gelopen. En dat kon niet, want die stond al op mijn lijstje. Het werd dus 3:50:30.

Een volledig verslag volgt later.

Clubgenoot Hans, RH en Luc Krotwaar voor de start

Apeldoorn komt eraan ...

Komende zondag staat de Midwintermarathon, met Luc Krotwaar aan de start, op het programma. Het wordt mijn derde versie van deze mooie marathon. De omgeving is schitterend en het parcours is goed te doen. Uiteraard zitten er wat flinke stijgingen in. Daarentegen gaat het ook flink naar beneden.

"Tussen 20 en 25 km en 35 en 40 km loopt de weg aardig downhill. Vorig jaar waren mijn laatste 5 km de snelste. Dat zegt genoeg. Ik liep hier eerder een tijd van 3.26 en 3.27. Kansen genoeg voor atleten die een aanval op hun p.r willen doen.

Dit jaar voor mij geen snelle tijd. Er zal rustig gelopen worden, om te proberen mijn 58e marathon te volbrengen. Vermoedelijk zal ik starten met een groepje webloggers, en dan zie ik wel hoe het tweede gedeelte van de race zal verlopen.

Uiteraard is er deze week nog getraind. Dinsdagavond een clubtraining. Ik deed rustig aan. Met trainer Ab trainenden we de bekende heuveltraining onder het treinspoor. Versnellingen van 1 of 2 minuutjes of iets wat daar op leek. Dezelfde ochtend had ik (voorlopig) de laatste fysiobehandeling gehad. En dat voelde ik nog. Totaal 9,6 km gelopen.

Vanavond liep ik alleen een ronde van 10 km, gemiddeld tempo 5'30" hartslag gemiddeld 133. Het voelde beter aan dan dinsdag. De kou is ook een stuk minder dan het begin van de week. Het was zelfs goed zweten.

Gisteravond had ik een lekker etentje met familie en collega's. Dit ter ere van mijn 25 jaar werken bij deze baas. Daarvoor kreeg ik de gouden (vissen)speld, die onder in de kast verdwijnt. Daarnaast ook nog een mooi geldbedrag, irischeques, een bos bloemen en 2 DVD's. Ik ben weer verwent. Collega's hartstikke bedankt. Het was een gezellige avond met lekker eten.

Van de olympische winterspelen zie ik tot nu toe niet veel. Vele avonden weg en om midden in de nacht 1,5 uur naar een dweilmachine te gaan zitten kijken. Nee, dank je. Op dit moment staat de 1000 meter vrouwen te beginnen. Ik zal eens kijken.
Wat ik wel een leuk bericht van de week vond was de rondjes draaiende politieauto. Er is zelfs een filmpje van gevonden. Kennelijk was er weinig te doen die dag :-). Oh ja, Ton zijn populaire gele zeemanonderbroeken waren vandaag in Hart van Nederland (vanaf 15:50). Zo te zien zijn ze toch in bij de jeugd. Wil je ook zo'n gele tornado, wees er snel bij. Fijn weekend en veel loopplezier.

Lopen in Schoorl

Zaterdag
Na het succesweekend in Schoorl van vorig jaar, was het niet zo moeilijk om dit jaar weer de keuze voor Schoorl te maken. Ook dit jaar werd er weer geslapen in het DBH. Dit keer in de nieuwbouw. Oké, nog steeds sober. En je kunt echt niet 's avonds op je kamer naar Sven kijken. Maar wel netjes ingericht en een prachtige douche.

Net als vorig jaar begonnen we ook dit jaar met hetzelfde (kleine) groepje webloggers in Honky Tonk: Jacqueline, John, Koen, Brigitte en Illian en ik. Al snel werden er andere webloggers in het dorp onder de Klimduin gesignaleerd. Na de nodige versnaperingen (nog geen alcohol) werd het tijd om ons gereed te maken voor de avondmaaltijd. Dit keer niet in het DBH of in een restaurant. Er was een uitnodiging ontvangen van RoPaRunteam 238 RTZN. Zij gingen voor ons koken. Uiteraard moest daarvoor flink de beurs worden getrokken. Maar alles voor het goede doel. Aan de zuidkant van Schoorl lag een park met huisjes. Huisje 35 Zonnebloem was het doel. Bijzonder moeilijk te vinden en toch wel een eindje lopen (in de kou). Zeker omdat niet nummer 35, maar 41 op de muren prijkte. Maar gelukkig bracht het digitale tijdperk uitkomst.

Team 238: Claudia, Johan, Raymond, Tiny, Patricia, Ron, Ines bedankt voor de gezellige avond. En koken, was Raymond niet de hoofdkok, dat kunnen ze zeker. De pasta was voortreffelijk. Maar ook de koffie, chocolaatjes, M&M's, de beroemde cake van Tiny, chips, bier, wijn, limonade, etc., wat ik zeker allemaal niet op heb, was aanwezig. Het was zo gezellig en warm in het huisje (met ook nog Petra en Eric, Richard, Martine en Ingrid, Jan, Vincent, Hans met gezin dat we besloten niet richting Honky Tonk te gaan. De zakken chips werden opengescheurd, de toeters kwamen uit de kast en Sven werd aangemoedigd op zijn 5 km. Maar zo'n huisje in de polder zit natuurlijk wel ver weg van de buitenwereld, dus werd er lustig op los getwitterd.

Op de terugweg naar Schoorl Noord vonden we een weggetje (fietspad) door het weiland, waar uiteraard niet was gestrooid. Langs de sloot in het aardedonker kwamen we heelhuids en droog in het dorp aan. Tijd om te gaan rusten voor de actieve dag van morgen.

Zondag
Zoals het hoort in het DBH werd er vroeg opgestaan voor een zondag. John is dat gewend, want hij was al uren terug van zijn ochtendwandeling en zat vroeg in de eetzaal. Ja, eetzaal. In het DBH heeft men een eetzaal met lange tafels. Perfect geregeld. Zelf je blad met bordje en bestek pakken. Geen ingewikkelde keuzes uit allerlei broodjes, gewoon een witte of een bruine boterham en een hardgekookt ei. Potten pindakaas, duo penotti ;-), hagelslag, etc. staan op tafel.
We hadden ook nog een webloggende gast aan tafel, die heel goed de weg wist en heel slim gebruik maakte van het (gratis) lunchpakket. Illian, of was het nou toch Koen, gooide het servies door de zaal (update: het was toch John) en Jacqueline had zich verslapen kwam veel te laat aan de ontbijttafel met een bloedende vinger. De webloggers waren aanwezig.

De 21,1 km en de 30 km gingen om 11 uur van start. Ik mocht voor mijn 10 km om 14.30 uur starten. Rond 10 uur liepen we richting de sporthal, of wat daar nog van over is. Daar stond een ontmoeting met nog meer webloggers gepland. Wie allemaal? Heel veel webloggers. In het bijzonder waren we op zoek naar John. Hij had het nieuwe harTlopers tenue meegenomen. Na veel zoek- en belwerk werd John met Gerard en Marco gevonden. De organisatie maakte ook gebruik van een tent. Het leek wel een mierennest. Schoorl is uit zijn jasje gegroeid. Teveel lopers op een heel klein stukje aarde. Maar het tenue is geweldig. We moesten mochten er gelijk inlopen en het zat prima. John heeft topwerk geleverd en natuurlijk ook iedereen die de sponsors heeft aangedragen.

Bij de start was het ook één grote chaos. De start is veel te smal. En iedereen wil van voren staan. Duizenden lopers in een klein Schoorls straatje. Dan moet iedereen zijn tas al ingeleverd hebben in de tent, waar geen doorkomen aan was. Eén minuut voor de start zag ik nog vele atleten (waaronder Janna) over hekjes klimmen en door tuintjes lopen om zo snel mogelijk voorin te komen. Na de start, de achterste met meer dan 10 minuten startverlies, met de nodige bagage op mijn rug van de vertrokken lopers, liep ik een straatje terug waar ik op ongeveer 6/7 km heel de meute voorbij zag komen. Ook clubgenoten Gina en Toon liepen in Schoorl hun kilometertjes. Ik heb geprobeerd wat foto's te maken. Ze zijn helaas niet allemaal gelukt.

Daarna ben ik even naar mijn warme kamertje gegaan. Een uurtje voor mijn start was ik weer buiten. Ik zag de nodige lopers binnenkomen. Ik was met name benieuwd wat Richard zou lopen, nu we samen een poging aan het doen zijn om zijn tijd op de marathon flink aan te scherpen. En dat resultaat mocht er zijn. Lees het op zijn blog.

En toen mocht ik van start. Het was prima loopweer met weinig wind. Gelukkig kon ik voorin het rode startvak plaatsnemen. Daar zie ik ook Haagse Fred. Leuk. De eerste kilometers gingen lekker. Ik vond dat er wel het nodige valsplat in zat. Na een kilometer of vijf ging ik mijn hamstrings een beetje voelen. Ik was bang dat "het er weer zou inschieten". Ik durf nog steeds niet voluit aan te zetten. Daarom liet ik het tempo iets zakken. De laatste 2 km (downhill) ging het gelukkig weer wat beter. De eindtijd is nog steeds niet om over naar huis te schrijven, maar daar doe ik niet moeilijk over. Ik ben al blij dat ik kan lopen en dat ik "heel" de finish heb gehaald.
Na 45'56" kwam ik over de finish. Wil je alle uitslagen van de Groet uit Schoorl Run lezen, dan wens ik je veel succes. Hier vind je mijn data van Garmin Connect.

De foto's hierboven zijn o.a. van de hand van Bjorn en Ronald. Na afloop was (bijna) iedereen aanwezig in restaurant Het Klimduin. Er werd nog wat gedronken, de wedstrijd werd besproken, Bjorn reikte zijn medailles van het Weblog Marathon Klassement uit (bedankt), en vertrok toen weer naar zijn maaltijd aan de overkant, en de volgende (weblog)loopjes werden al weer besproken.

Komende zondag de Midwintermarathon in Apeldoorn. Monique gaat met een heel gevolg een aanval doen op een mooie eindtijd. Mogelijk dat ik daar een beetje in de buurt blijf en dat ik op het eind mijn lijstje erbij zal houden van de eindtijden die ik nog mis.

Het was weer een aangenaam weekend. Een ieder bedankt en tot gauw.

Op naar Schoorl

Je ziet het al aan het startnummer. Komend weekend loop ik in Schoorl de 10 km. Ergens in december 2009 bij de inschrijving heb ik hiervoor bewust gekozen. De lange duurlopen die ik nu doe met de marathon trainingslopen zijn meer dan zat. Het plan was ergens in december om wat meer aan de snelheid te werken. De nodige spieren gooiden echter roet in het eten dat het ooit wat geworden is, wat betreft de snelheid.

Zondag zal ik ook niet voluit gaan lopen. Daar is helemaal geen reden voor. Een persoonlijk record loop ik toch niet. Het doel is fit binnen te komen in een tijd onder de 50 minuten. Reden waarom ik ook voor de 10 km koos, is dat een week later de midwintermarathon op het programma staat. Toen, in 2009, was ik van plan om deze marathon goed te gaan lopen. Het plan om mee te doen is er nog steeds. Het woordje "goed" laat ik maar varen. Als alles fysiek in orde is, zal de afstand het probleem niet zijn. Het wordt dan een lekkere training. En in Apeldoorn bestaat ook nog de mogelijkheid om na 27,5 km de "pijp aan Maarten te geven".

Maar eerst naar Schoorl. Niet alleen lopen, maar gezellig met heel veel webloggers op zaterdagavond pasta eten (las ik ergens dat er 100 kg pasta is ingeslagen) in een huisje (las ik ergens dat het huisje te klein is door de grote opkomst) ten bate van roparunteam 238 RTZN. Daarna gezellig naar Honky Tonk, waar de overige bloggers zullen aansluiten. Daarna moet iedereen op tijd naar bed voor de start op de andere dag. Gelukkig mag ik om 14.30 uur starten ;-).

Webloggers in Honky Tonk (photo by Illian)

Op zondag zal er gelopen worden en staat er een harTverwarmende verrassing te verwachten, verwacht hoop ik. Voor velen een test richting één van de voorjaarsmarathons. Ik schat in dat op zondag zo rond 10 uur verzameld gaat worden in de tent bij sporthal De Blinkerd voor de traditionele foto. Moet ik toch vroeg mijn bed uit. Op zondag komen er nog meer bloggers naar Schoorl, zodat de foto lekker vol zal zijn.

Dan is er ook nog getraind. Gisteravond. Op de baan. Trainer Ab had een mooi programma verzonnen, waarin hij zichzelf bijna verslikte: 2x200 + 4x400 + 5x600 + 4x400 + 2x200. Pauze was alles 100w. En ik moet zeggen, ik ben eigenlijk best tevreden. Zeker na de 28 km van zondag. Jos zijn nieuwe garmin 310 is al weer terug naar de leverancier. Reden voor hem om bij mij in de buurt te blijven. Zo kon hij de data van mijn garmin overnemen. Ik begon rustig en voerde het tempo langzaam op. Het tweede gedeelte ging dus sneller. Hier zie je de resultaten. Morgenavond nog een training en dan op naar een gezellig weekend.

Ook het in- en uitlopen gebeurde op de atletiekbaan

Waar moeten we heen?

Vandaag al weer de derde van de Marathontrainingslopen bij Energie. Het aantal deelnemers lag deze keer iets lager: 252. Altijd nog een mooi resultaat. Onze 29 groep bestond uit 29 lopers: 29 uit 29 dus. Een gezellige groep, die overzichterlijker was dan de 41 lopers van vorige keer. In allerlei outfits kwam men vandaag naar Sportpark De Bongerd voor een 28 km. Het geheime wapen van Ton en Gerard werd vlak voor de start gepresenteerd. Door het gebrek aan gps van deze groep had Ton een ludieke oplossing gevonden. De zenders maakte goed contact met de satellieten. De 32 groep had zijn eigen klok meegenomen, want in gps geloven zij niet. Zij houden het bij het ouderwetse. Ook was er nog een voorloper met een fluitje. 1x Tuutuut: jullie mogen drinken; 2 x Tuutuut: doorlopen. Of het geholpen heeft? Geen idee.

Carlo, fietsers Rick en Trudie en ik hadden het vandaag druk. Op ongeveer 15 plekken, soms gevaarlijk, soms minder gevaarlijk, moest de weg overgestoken worden. Maar de Vosjes deden hun werk weer prima en wierpen zich regelmatig met gevaar voor eigen leven voor de leeuwen auto's.

En er was hoog bezoek uit Zeeland. HarTloopster Jacqueline was present. Na het blessureleed van de afgelopen weken gaat het nu weer wat beter met lopen. Vandaag volbracht ze in ieder geval de 28 km zonder problemen. Ook vandaag werd de harTactie gesponsord. Heb je haar gemist en wil je nog een bijdrage leveren aan haar prachtige actie voor het goed doel, mail haar dan. En als er zo'n bekende weblogster verschijnt, dan wil iedereen daar natuurlijk mee op de foto.

Het doel was vandaag om 28 km in een tijd van 2:42:24 te lopen. Zoals je hierboven ziet hebben sommige groepen hun geheime wapen ingezet. Wij deden het met de ouderwetse klok. Oké, dan wel één die in de garmin was ingebouwd. Maar we hielden ons vast aan de kilometerpunten op de weg.

Het was heerlijk loopweer, beetje mistig. 2 graden en nauwelijks wind. Deze route had ik niet eerder gelopen, omdat hij pas één of twee keer is gelopen en ik dan altijd in Apeldoorn was. Lekker afwisselende route, ook in hoogte. Omdat de groep kleiner was ging het drinken veel sneller dan de vorige keer. En daar had je het dus al. We liepen voor op het schema.

Nou waren er groepen die dat oploste door een andere weg te nemen ;-). Of was dat geen opzet? Voor ons zagen we het gebeuren. Ze stoven alle kanten op, behalve de goeie. Waar moeten we heen? Leuk om te zien.

Mijn hamstrings hielden zich redelijk goed. Na een kilometer of 15 ging ik ze wel steeds meer voelen. Bij de drankposten kon ik ze mooi even rekken. Kennelijk hielp dat want later ging het weer soepeler. Na afloop de hamstrings laten masseren door Gerrie van de Energieladies. De pijnlijke gedeeltes kon hij feilloos vinden. Behandeling was prima. Bedankt.

Doordat wij de juiste route hadden te pakken bleven we voorlopen op het schema. Maar al onze lopers konden netjes bij de groep blijven. Bij de streep (27820 meter volgens garmin) hadden we nog 50" te gaan. Daarin hadden we mooi 180 meter kunnen lopen ;-). Nee hoor, we waren te snel, maar het belangrijkste is dat iedereen weer netjes mee kon lopen en veilig de finish haalden. In de drie tot nu toe gelopen trainingslopen was mijn gemiddelde hartslag respectievelijk 148-145-143. Een dalende lijn. Dat is dan wel weer mooi om te zien.
Over twee weken ben ik niet aanwezig bij de 30 km. Dan zitten Gudy en ik in Apeldoorn.

Pappen en nathouden

Voor de herkomst van pappen en nathouden bestaan verschillende verklaringen. De betekenis ligt niet echt vast. De bekendste betekenis is 'de zaak zo goed en zo kwaad als het gaat aan de gang houden', 'ergens halfslachtig mee doorgaan'.

Zo voelt het hardlopen ook al een hele tijd. Een beetje trainen, wat meer rust nemen, klein terugslagje, beetje oplappen, de boel aan de gang houden, eruit halen wat er inzit (en dat is niet veel..). Kortom, niet optimaal. Maar we geven niet op. Het motortje draait nog.

Volgens Van Dale en een spreekwoordenboek werd pappen en nathouden oorspronkelijk genoemd bij het behandelen van een verwonding. Een dokter legde pap op de pijnlijke plek, die dan week zou worden. Zo'n papje zou het genezingsproces kunnen bevorderen, het zou de toestand er in elk geval niet slechter op maken, maar ook niet beter'.
Ik kan natuurlijk nog eens gaan proberen om een pak brinta op mijn benen te smeren. Je weet het nooit.

Deze betere versie kom ik ook nog tegen: Pappen zou 'zuipen en brassen' betekenen. Zichzelf nathouden, oftewel doorgaan met zuipen. Volhouden en de zaak aan de gang houden.
Anderen zien een hele andere herkomst: het behangen van wanden. Het behangpapier moet voortdurend nat gehouden worden, anders plakt het niet. Pappen zou dan op de lijmpap slaan die steeds aangemaakt moet worden. Ik kan jullie verklappen dat ik van deze laatste versie onlangs flink wat afgepapt heb. Genoeg hierover.

Na de glijpartij van zondag deed ik maandagavond weer een poging. Kon ik zondag nog enigszins redelijk op de been blijven, maandagavond was het echt een ijsbaan. 's Avonds vroor de nattigheid heel snel op. Hier en daar spiegelglad. Het was echt niet te doen. Na 4,5 km in een tempo van iets van ver boven de 7' per km was ik weer thuis.

Donderdagmorgen stond er een sessie bij de fysio op het programma. Ik besloot om woensdagavond te gaan lopen. Het lopen na een behandeling door de fysio was vorige week ook niet helemaal goed uitgepakt. Woensdag ging het redelijk goed. Het asfalt was schoon en droog en dat liep lekker. Onderweg nog wat (rek)oefeningen gedaan. Bij thuiskomst bleek ik ruim 15 km gelopen te hebben in een gemiddeld tempo van 5'38" per km. De hartslag ziet er ook netjes uit, gemiddeld 131. Donderdag dus rust genomen. Vandaag nog een klein stukje en komende zondag de volgende trainingsloop bij Energie. Vanaf 10 uur kan je terecht bij CAV Energie in Barendrecht. Dit keer staat er een mooie route op het programma van 28 km door het mooie plaatsje Ridderkerk. Ik ben benieuwd of het recordaantal deelnemers van 292 verbroken zal worden. Ik denk het wel. Carlo en ik zijn er klaar voor om de 29-groep in een zo gelijkmatig tempo naar de finish te brengen. Carlo heeft al wat zitten hobbyen. De duitse tegenaanval (zie het laatste stukje) is al geopend. Fijn weekend.