RunningHans

Welkom op mijn weblog. Mijn naam is Hans van Klaveren en mijn grootste hobby is hardlopen. Ik ben lid van atletiekvereniging CAV Energie in Barendrecht en heb tot nu toe 56 (ultra)marathons gelopen. Zoek je meer informatie over atletiek, kijk dan ook eens op mijn website Atletiek.jouwpagina.nl. Hier vind je meer dan 800 links op het gebied van hardlopen.

Afkortingen - DNF

Het was 19 maart 2009 dat ik voor de laatste keer trainde met de A-groep. Gisteravond was het weer zo ver. Ik vond dat ik wel een poging kon wagen om met een baantraining mee te doen.

Maar laat ik eerst terug gaan naar afgelopen dinsdag. Toen trainde ik met de groep van trainer Ab. Onder het drukste spoor van Nederland liepen we heen en weer. Een heuveltraining. De totale afstand was ongeveer 350 meter. Rustig naar beneden lopen, halverwege op het vlakke gedeelte tempo maken, heuvelop versnellen en weer terug. De hele 350 meter zit in 1 ronde in de garmin, anders bleef ik op dat ding drukken. Je ziet aan de maximum snelheid dat het bergopwaarts sneller moet zijn gegaan.

Na de training was er taart. Uiteraard, Met al die records. Dit keer was Gerard aan de beurt om zijn geweldige prestatie tijdens de Berenloop te vieren. De creaties op de taarten worden ook steeds origineler. Hadden we eerst de taart van PetervD met een mooie tijd, nu stond er al weer een streep door die tijd. En ja, wie het stuk heeft opgegeten met "Wie volgt?", dat zal moeten blijken op 13 december.

En toen was het al weer donderdag. Uiteraard was er weer een versnapering. Dit keer een overheerlijke eigengemaakte appeltaart, waarvan je achteruit ging lopen van de rum (lekker joh), van Frans. Frans deed twee weken na een teleurstelling tijdens de Marathon Brabant, het onmogelijke op Terschelling. Hij liep ook een p.r. Dit keer geen creatie op de taart, maar wel verse slagroom.

Dan de baantraining in de A-groep. Trainer Kok had een mooi programma bedacht 4x (3x200 + 1x1000). Pauze was 30" en 2' vóór de 1000. Seriepauze ook 2'. Kok gaf de persoonlijk te lopen snelheden op. Mijn doel was bijblijven. En dat betekent soms een iets kortere rust nemen (omdat de rest dat ook doet): want ik moet bijblijven. In Garmin Connect zie je de resulaten. Kort gezegd liep ik de 200-tjes ongeveer in 50" en de 1000-tjes gingen in respetievelijk 4'07"-4'03"-4'07"-4'07". Kok had een charmante assistente die de bordjes omdraaide tijden noteerde. Ik ben uitermate tevreden met dit resultaat. Het is een tijd geleden dat ik op deze wijze heb kunnen trainen.

Hier zie je de tijden van alle atleten staan. Er wordt hard gelopen in de A-groep. In het begin had ik nog wel wat atleten in mijn buurt. Later werden dat er steeds minder. Er bleef bijna niemand over :(. Ik zie heel veel DNF en DNS staan. Atleten vragen zich dan af wat er is gebeurd. Verschillende redenen kunnen dat zijn: ziek, niet fit, geen zin, te snel gestart, etc. DNF (Did Not Finish) kom je wel vaker tegen. Na afloop, terwijl er van de appeltaart werd gesnoept, kwamen er ook verschillende afkortingen over tafel. Ze werden ter plekke verzonnen en zijn niet allen geschikt voor publicatie.

Vandaag heb ik eens gezocht naar wat leuke rare schokkende lachwekkende afkortingen. Toen kwam ik op deze site. Er staan hele leuke, rare, grappige, domme, etc. tussen. Ik haal er een paar willekeurige ;-) uit:

• Chevrolet - Creeert Heel Erg Veel Rook Of Loopt Ellendig Traag
• PSV - Potje Slecht Voetbal
• RET - Rot En Traag
• UPC - Uiterst Professionele Centenpikkers
• Skoda - Sukkels Kopen Ook Deze Auto
• Windows - Wij Introduceren Niets Dan Oud Werkende Schuifsystemen
• Opel - Op Papier Erg Leuk (ja, lach maar. Die heb ik)
• JVC - Jammer Van (je) Centen
• Toyota - Totaal Onveilig (Y)Japans Ontwerp Tegen Afvalprijs
• GSM - Geen Snoer Meer
• Nike - Na Instappen Kapotte Enkel
• DOS - Duivels Operating System
• Acer - Aziatische Computers En Rotzooi
• Peugeot - Probeer Eens Uw Geluk En Ondervindt Teleurstelling
• TNT - Toch Nog Traag
• AKAI - Afschuwelijk Koop Andere Installatie

Sorry als het u raakt. Ik ben slechts de boodshapper van deze site.
Oh ja, het was maar goed dat ik op tijd naar huis ging, want de bitterballen gingen om 22 uur ook nog het vet in.

Looptijden.nl

Ooit ben ik begonnen om naast een overzicht van mijn gelopen (ultra)marathons, ook een overzicht te maken van mijn overige gelopen wedstrijden. Van 2009 tot 1998 staan ze erin. Ben al een tijd bezig met 1997 (Heb al een tijd niets gedaan). Bovendien moet ik nog eens kijken tot welk jaar ik wedstrijden kan terugvinden.
Gezien mijn overzicht van het aantal gelopen kilometers, denk ik dat ik tot ongeveer 1991 wel zal komen. Alleen wanneer het af is? Niemand die het weet...... zelfs ik niet ;-).

En nu? Nu hebben ze weer iets nieuws verzonnen. Looptijden.nl heet het. Uiteraard zijn er al bloggers/bloggers die er over hebben geschreven. Ik denk dat er lezers zijn van dit weblog die nog niet van het bestaan weten. Vandaar hier een promotie van looptijden.nl.

Ik ben zelf eens gaan kijken en vindt het er geweldig uitzien. Kijk zelf ook eens. Vul je wedstrijdtijden in. Ook je trainingen kan je invoeren. Weg met dat excelblad. Maar dat is niet alles. Je kunt er zelfs bloggen. Statistieken van je tijden worden bijgehouden. Zo weet hij mij te vertellen dat mijn gemiddelde tijd op de marathon 3:46:17 is. Je kan zelfs instellen wanneer de deadline is van een inschrijving van een wedstrijd die je wilt lopen. Kan je ook nog automatisch een mail krijgen. Ga eens kijken en probeer het zelf uit. Nadeel, ook hier moet ik 23 jaar aan wedstrijden invoeren :(.

Dan is er ook nog gelopen. Na de training van donderdag liep ik zowel op zaterdag als zondag. Zaterdag liep ik geheel ZONDER tape een rondje van 5 km in 28'10". Dat komt neer op 5'37" per km. En dat ging goed. Drie weken geleden liep ik ook een dergelijk rondje zonder tape. Toen net onder de 6' per km en toch wel wat meer last. Er zit nog steeds verbetering in.

Zondag ook gelopen. En toen sneller. Dus wel tape gebruikt. Een schema van 4 x 600 en 6 x 400 in de garmin gestopt. Ik heb aardig doorgelopen. Snelheid is natuurlijk minder geworden. Het lopen ging verder goed. Een (kijk)operatie laat ik voorlopig even voor wat het is. Dat kan altijd nog.

Berenloop The Movie

Het is al weer een paar dagen geleden dat de marathon is gelopen. Nu nog steeds nagenietend, werd het tijd om een filmpje in elkaar te knutselen. Hieronder zie je het resultaat. Kijk, luister en geniet.

Donderdagavond liep ik weer voor het eerst na de marathon. Ik vond dat er iets van snelheid in moest zitten. Ik stopte een schema van 10 x 300 meter met 1,5' dribbelpauze in de garmin. De benen waren toch nog wel wat zwaar. Het tempo lag dan ook niet echt hoog. Dit komt ook omdat ik gewoon snelheid kwijt ben. Wel lekker gelopen en geen last van de knieën. Hier zie je het resultaat.

Gisteravond was er een mosselavond op de club. Heerlijk gegeten. Veel vrijwilligers en sponsors die dit weer mogelijk hebben gemaakt. Dank. De foto's komen van de site van Energie.

Berenloop Terschelling

Vrijdag
Waar ga ik beginnen met het verhaal van dit fantastische weekend. Bij het begin dan maar. Vrijdagmorgen vertrokken Irene, Gudy, Gerard, Arjaan en ik richting Terschelling. Op weg voor mijn eerste Berenloop. In de provincie Friesland had ik nog geen marathon gelopen. Nu de Berenloop is volbracht, heb ik nog 4 provincies te gaan: Limburg, Groningen, Drenthe en Flevoland.

Op de boot naar Terschelling

De reis naar het hoge noorden verliep voorspoedig. Ruim op tijd waren we in Harlingen voor de overtocht met de sneldienst naar Terschelling. Na 45' zette ik voor het eerst van mijn leven voet op Terschelling. De wind liet van zich spreken op deze vrijdag en de regen was ook aanwezig. Op vertoon van onze hotelreservering werden we gratis met de bus naar ons hotel gebracht. Het was ondertussen al wat later op de middag geworden. Een aantal Energiers was al gearriveerd. Marco met zijn harem haalden we met z'n allen van de boot om direct naar het dorp (West-Terschelling) te gaan voor de avondmaaltijd.

Hans en Hans aan de laatste Westmalle van Restaurant Nap

Mark had besloten om samen met zijn vrouw deze avond rustig bij een kaarslichtje te eten. Wij zochten een tafel voor 12 personen. Dat was niet makkelijk. Bij de 3e eetgelegenheid was het bingo. We konden aan de leestafel plaatsnemen. We zaten goed en wel aan de Westmalle dubbel, en wie kwam daar binnen. Juist!! Achter in de zaal bleek overigens nog een grote groep Energiers te zitten. Toeval? Het eten en de drank was overigens voortreffelijk. Een aanrader, dit restaurant. De avond werd afgesloten in de bar van het hotel. En snel bleek dat de Westmalle dubbel na ons bezoek op was.

Zaterdag
De volgende ochtend was iedereen weer fris aan het ontbijt. Een prima ontbijt stond voor ons klaar. Allerlei soorten brood(jes), croissants, muesli, yoghurt, eieren, diverse soorten beleg en zoetwaren, koffie, thee, jus d'orange, yoghurt, (vers) fruit en vast nog veel meer.
In ons hotel verbleef een grote delegatie van Team Distance Runners (TDR), met o.a. Michel Butter en Inge de Jong, die allebei de halve marathon wonnen.

Klaar voor de fietstocht

Na het 'stapelen' was het tijd om calorieën te verbranden. Het lumineuse idee ontstond om fietsen te huren en het eiland te verkennen. Een dag voor de marathon! Het weer zou op zaterdag niet best zijn, maar we hadden geluk. Terwijl het in Reo (Rotterdam en omstreken) regende, fietsten wij in het zonnetje. Het was mooi om over Terschelling te fietsen. Prachtig zelfs. Zeker met dit weer.

Eén van de kaders van National Geographic

We fietsten wel 50 km zeker 40 km. Zelfs Gerard, die een dag later toch een grote aanval moest gaan doen op het Etten-Leurrecord. Af en toe werd er gestopt om iets beter te bekijken, waaronder de kaders van National Geographic. Twee keer werd er gestopt om de inwendige mens te verzorgen. Koffie, erwtensoep, tosti's en uitsmijters werden er naar binnen gewerkt. Tijdens de fietstocht zag ik de Meijertjes op de tweewieler voorbij komen. Leuk. Voordat ze voorbij waren riep ik snel "RR". Grappig om dan te zien dat heel de familie in de remmen gaat. Even elkaar begroet, succes wensen voor morgen en een fotootje voor twitter. Onderweg waren duidelijk de voorbereidingen voor de grote dag zichtbaar.

De drankpost is er klaar voor

's Avonds werd in Midsland bij La Grotta gegeten. Een pizzeria een dag voor de wedstrijd. Zo hoort het. Pasta en pizza's vlogen over tafel. Maar ook de Terschellinger koffie (zit overigens heel weinig koffie in, maar wel een ander sterk goedje) en juttertjes, die ze hier dus ook verkopen. De eetgroep was ondertussen uitgegroeid tot 18 personen. Ook zag ik Hardloper Hans met zijn Bettie in de pizzeria. Terschelling is dan toch klein. Deze avond werd het niet zo laat gemaakt. De hotelbar werd nu nog maar kort bezocht. Morgen zou de grote dag zijn.

Wij zijn er ook klaar voor (Eric, Frans, RH, Gerard en Mark)

Zondag
Op zaterdag was Marco overgehaald om de marathon te lopen in plaats van de halve. Dat hoor je toch maar weinig. Overstappen van de halve naar de hele. Marco hoeft er geen spijt van te hebben, want hij liep een dik persoonlijk record (taart, las ik al ergens). Ook Irene is een heldin. Eerst was er nog enige twijfel, maar zij liep samen met Marijke en Toon: ze liep haar eerste halve marathon (taart ??). En dan nog de snelle jongens: Gerard en Frans. Een superprestatie. Een p.r. voor Frans (taart) en voor Gerard een p.r. in zijn tweede hardloopleven (taart), en onder de 3.17.32 van Peter (weer taart). Komende weken geen bitterballen op de club, maar taart.

Marco, Gina en Arjaan in de 1e kilometer (vlnr)

Dan heb ik zelf natuurlijk ook gelopen. Als ik in mijn logboek kijk, dan kom ik de afgelopen 9 weken aan 190,7 loopkilometers (21,18 km per week). Hier zit dan ook de 42,2 km van de Zeeland Marathon bij. Ik ben blij dat ik dit rekensommetje nu pas maak, anders had de angst al voor de start in mijn kuiten geschoten. Uiteraard ben ik bijzonder tevreden met het resultaat van 3:48:17. Volgens de uitslagenlijsten heb ik de tweede helft slechts 1:39 langzamer gelopen. Terwijl, dit toch het zwaardere deel is met 2,5 km strand. In het begin liep ik gemiddeld rond de 5'22" per kilometer. Tot het strand heb ik dit kunnen volhouden, Daarna is het (lichte) verval ingetreden. Hier de data die uit Garmin kwam.

Bij de start onder de Brandaris kon ik plaatsnemen in het wedstrijdvak. De Energiers stonden daar ook bijna allemaal. Ook de webloggers Frank, Ronald, Rencapy, Claudia en Kees waren van de partij. Mo haalde mij de eerste kilometer in.
Het was mistig op Terschelling. Het zicht was soms maar een paar honderd meter. Wel apart om in te lopen. Vooral op het strand. Het was wel perfect loopweer. Ik denk maximaal 6/7 graden, droog, wind 2/3. Af en toe kon ik met een mooi groepje meelopen. Het tempo was soms iets langzamer, dan weer iets sneller. Het gemiddelde bleef mooi. Op mijn knieën zat uiteraard tape. Ze hebben zich prima gehouden. Eigenlijk geen problemen met de knie waar een scheurtje in de meniscus zit. De andere knie ging ik nu ook pas veel later voelen: wat stijver gevoel in de knie. Achteraf geen problemen. Daar ben ik blij mee.

Beren, beren en nog eens beren

De dorpjes zijn bijzonder mooi aangekleed. Met de vlag van Terschelling en heel veel beren. Waarom beren hoorde ik dit weekend vaak. Het heeft te maken met Willem Barentsz, die op Terschelling is geboren in 1555. Hier lees je meer over de relatie met de beren(loop).
Het parcours is ook schitterend en afwisselend. We konden er zondag weinig van zien. Gelukkig had ik zaterdag al veel op de fiets gezien. Je loopt over klinkertjes, asfalt, schelpenpaden en zand. Na 15 km gingen we de duinen in en dan gaat het parcours eigenlijk golvend op en neer. Na 33 km ging ik de kilometers wel voelen. Je moet dan ook het hoge duin op om op het strand uit te komen. Na het strand, dat redelijk te belopen was, kon ik het tempo weer richting 5'30" krijgen.

Aan het zwoegen op het strand

De laatste kilometer had ik zelfs nog iets over. De finish lijkt wel op de Coolsingel. Er staat heel veel publiek (voor Terschellingse begrippen). Ik had de tijden die ik nog niet gelopen had, uit mijn hoofd geleerd. 3.45 was een optie en dan pas weer 3.48. Daarna had ik vanaf 3.50 4 minuten om te 'mogen' finishen. Helaas, ik was te vroeg. Dus moest ik even stoppen bij de Energiesupporters. 3.47 had ik al.

100 meter voor de finish even wachten totdat de klok op 3:48 springt

De organisatie was perfect. Bananen, sinasappels, ontbijtkoek, sportdrank, water en cola. Alles was aanwezig. Bij de finish 2 bekertjes bouillon op. Heerlijk. Hier kwam ik ook Fred nog tegen. Toen snel naar het hotel. Lekker in bad gezeten met een kop warme chocolademelk.

Mo, RH en Fred

's Avonds hebben in hetzelfde restaurant gegeten als vrijdag. Een aantal van ons gezelschap was al naar huis. De andere Energiegroep was er ook weer. Toen ik gelukkig bijna mijn toetje op had was er een vervelend incident. Eén of andere malloot vond het nodig om zijn frustratie te uiten door een ruit in te trappen achter Irene en Gerard. Zelfs bij Marijke, die tegenover hen zat, zaten de glassplinters in haar haar. Gelukkig liep alles goed af en werd de man afgevoerd door de politie. Gelijk werd gesuggereerd dat hij waarschijnlijk geen p.r. had gelopen ;-). Ons geweldige weekend lieten we hierdoor niet bederven. Ondertussen hadden de Energiers er wel voor gezorgd dat ook in dit restaurant de Westmalle dubbel uitverkocht was.

Gerard kan gelukkig nog lachen

Maandag
Deze dag weer vroeg uit bed. De spieren waren lekker stram. Na het laatste ontbijt zijn de tassen en koffers ingepakt. Toon en Gina brachten het zware spul naar de haven. Thanx. Zij zwaaien ons, samen met Frans en Marijke uit. Zijn blijven deze week nog op het eiland. Een fijne week toegewenst. Na 45' staan we weer op het vaste land en zonder files zijn we bijzonder snel in Reo. Iedereen bedankt voor dit geweldige weekend.

Hier staan meer foto's (waaronder veel van Joke).

Op naar Terschelling ...

Afgelopen zaterdag liep ik de Erasmusronde. De organisatie heeft ondertussen erkend dat het nieuwe parcours te kort was (ze gaan het volgend jaar officieel laten opmeten - had dat dit jaar gedaan, zou ik zeggen) en dat zij niet zo'n grote opkomst hadden verwacht, waardoor er te weinig startnummers beschikbaar waren

Gisteravond was het weer tijd om te gaan trainen. Na zaterdag heb ik bewust 2 dagen niet gelopen. Het moet natuurlijk niet ineens weer gekkenwerk worden. Bij club deed ik weer eens mee met een groepstraining van trainer Ab. Ik had me voorgenomen om het rustig aan te doen met het oog op komend weekend. Alles heel houden was natuurlijk het belangrijkste.

De training was als volgt opgebouwd. We liepen in naar de oude havenspoorlijn. Daar waar ik ook geblesseerd raakte aan mijn knie. Het zal toch niet waar zijn. Nee hoor, het ging goed. Deze training stonden er korte versnellingen op het programma. 5 lantaarnpalen snel en 2 herstellen. Let op!! Wel brandende lantaarnpalen. Goh, wat heb ik de gemeente lopen vervloeken. Maar ja, daar word je sterk van. Uiteindelijk liep ik 21 versnellingen. Allerlei verschillende afstanden door elkaar heen: van ca. 120 meter per versnelling tot meer dan 200 meter. Ik heb even zitten rekenen, gemiddeld liep ik de versnellingen in een tempo van 4'32" per km. Hier zie je de data en route in Garmin Connect. Vervolgens weer uitlopen naar de kantine, waar we na het douchen uit 3 verschillende traktaties konden kiezen: jarig, huwelijksfeest en persoonlijk record. Ik heb er maar één genomen hoor.

Vandaag heb ik weer rust gehouden. Morgen heb ik een hele drukke dag en geen tijd om te lopen en vrijdag vertrekken we naar Terschelling om daar komende zondag mee te doen aan de Berenloop.

Het gaat een topweekend worden. In Westcord Boschrijck verblijven we met een groep van 16 Energiers, waaronder Mark met zijn vrouw en persoonlijkrecordaanvaller en de ondertussen in weblogland beroemde Gerard. Daarnaast zijn er op het eiland nog veel meer clubgenoten te vinden.

Kijk ik naar de startlijsten, weblogs en twitter dan zie ik vele webloggers, waaronder Claudia, Ronald, Kees, Juriaan, John, clubgenoot Karel, Mo (alsnog een nummer weten te bemachtigen; Rinus nog niet overstag?), Maarten, Frank, Fred, Hans (die helaas niet zal starten, maar wel zal overvaren), Gert Jan (die nu even uitrust) en Leonie (die haar vriend niet alleen achter laat op het vaste land). Ik zie ook Terry staan van de organisatie van de Leiden Marathon, en nog vele bekenden namen. Als ik iemand vergeet hoor ik dat graag.

De bedoeling is dat ik deze marathon ga uitlopen. Ik ben nu 55 keer op een (ulta)marathon gestart en ook 55 keer gefinisht. Dit moet de 56e keer worden. Tijd is niet belangrijk, omdat een goede tijd er toch niet inzit. We zullen zien wat het wordt en bij wie ik mogelijk nog kan aansluiten. De wedstrijdlopers staan wel in het voorste vak. Op sommigen heb ik dus al een voorsprong ;-).
De weersomstandigheden zijn redelijk. Het wordt wel fris, wind 2/3 - oost / zuid-oost (dus mee op het strand) en de kans dat het droog blijft is heel goed aanwezig.

IK WENS

Erasmusronde

De dinsdagavondtraining op de baan was goed bevallen. Zo goed, dat ik donderdag weer ben gegaan. Trainer Kok was met zijn groep ook op de baan aan het trainen. Ze deden 800-tjes. Dat was ik ook van plan, na de 400-tjes van dinsdag. Ik kon dus mooi "meelopen", maar dan wel in mijn eigen tempo. Uiteindelijk liep ik 5 x 800 met 200 meter herstel. Totaal bijna 10 km.

Vandaag had ik mijn ogen gericht op de Erasmusronde in het Kralingse Bos. Een lekker vlak parcours. Als ik de heuvels van de webloggersloop van vandaag zie, poepoe. Dat had mijn knie niet fijn gevonden. Bovendien wilde ik een laatste test voor volgende week doen. Ik koos dus voor de verste afstand van 15 km. De start was om 12 uur. Om 11.20 uur arriveerde ik op het sportcomplex. Ik kwam gelijk Carlo tegen. Het eerste wat hij zei, nadat ik had gezegd dat ik nog moest inschrijven: "De na-inschrijving is gesloten". "Gesloten?", zei ik. "Ja, om 11.15 uur of zo werd het al omgeroepen." Ik liep naar de inschrijftafel. Ik was niet de enige die nog wilde inschrijven. De opkomst bleek veel groter te zijn dan men had verwacht. Men was niet berekend op honderden deelnemers. De mevrouw achter de tafel ging niet overstag. Ik had die € 6,- per deelnemer toch nog maar even in de zak gestoken. Nou, dat wordt dan voor de 2e keer binnen een maand illegaal lopen, dacht ik. Ik was overigens niet de enige. De ene na de andere atleet hoorde ik klagen en zag ik zonder startnummer rondhuppelen.

Ik zag wel de voorinschrijftafel staan. Misschien dat daar nog iets overblijft. En ja hoor. Om 11.55 uur werden de nummers die niet waren afgehaald (nogmaals) verkocht. Een A4-tje met je gegevens invullen, geld uit de tas halen, nummer opspelden en een championchip aan de schoen rijgen. 1 minuut voor de start stond ik in het startvak. Carlo zou ook rustig lopen. Ik begon rustig, net onder de 5'30" per km. Het lijkt erop dat als de knie lekker warm wordt, het lopen ook beter gaat. Carlo was overigens na 2,5 km verdwenen, maar heb ik tot de finish in het oog gehad. Daarna voerde ik het tempo op, waarbij ik de laatste 2,5 km onder de 5' per km kon lopen. Een paar keer kon ik in een groepje meelopen. Het parcours ging ook een paar keer dwars door het bos heen, dus niet alleen over de grotere fietspaden. En dat was bijzonder mooi met die herfstkleuren. Vanuit het bos kijk je over de Kralingseplas richting de stad. Bij de finish gaf garmin 14,3 km aan en een eindtijd van 1:14:16. De hoofdafstand is de 10 km. Die afstand klopte wel ook niet (meer dan 500 meter tekort - zie reactie Gina). Als ik de tijd doortrek naar 15 km dan zou ik op 1:17:30 zijn uitgekomen. Een tempo van 5'10" gemiddeld, Gemiddelde hartslag was 154.

Volgende week mogen de kilometertijden uiteraard veel lager liggen. Afstanden heb ik niet meer getraind, daarom was dit vandaag een mooie geslaagde test in een goed tempo. De kilometers zullen er volgende week wel inhakken, maar ik ga er vanuit dat ik het wel ga halen.

RunningHans.nl

Dit weblog is sinds deze week ook te bereiken via www.runninghans.nl. Dank aan Ronald (RR) en aan Hans van Net Ground. Hans had de domeinnaam runninghans.nl al eerder geregistreerd. Ik had dit al via twitter vernomen. Zelf had ik er niet zo'n probleem mee. Vond het niet echt belangrijk. Vorige week had Ronald contact met Hans van Net Ground en kwam de voornoemde domeinnaam weer ter sprake. Ronald noemde mij. Gevolg was dat Hans gratis zijn vastgelegde domeinnaam aan mij wilde overdoen. Na deze bijzondere inspanning van Ronald om de domeinnaam 'los te krijgen' en het aanbod van Hans, kon ik nu natuurlijk niet meer weigeren. Bedankt heren.
Na kort mailverkeer met Hans was runninghans.nl in de lucht en dat voor een kleine jaarlijkse bijdrage. Inmiddels is de volgende weblogger ook al om en te bereiken via .nl. Wil je ook je web-log.nl of punt.nl of ander adres overzetten naar je eigen domeinnaam, kijk dan op de site van Net Ground. En nu nog een nieuw webloggersshirt ;-).

Nadat de 10 km van zondag wel redelijk goed was gegaan, besloot ik om maandagavond al weer de schoenen aan te trekken. Dit keer zonder tape op de knieën. Ja, knieën. Ook mijn linkerknie is al een tijdje aan het protesteren. Zou kunnen zijn dat ik "raar" ben gaan lopen en hierdoor last heb gekregen. Leuk hoor hardlopen. Niet getreurd. Het ging best goed. In die zin, alles bleef heel en ik liep zelfs onder de 6' per km, en dat zonder tape. Beide knieën wel wat gevoelig. Afstand 5,3 km.

Gisteravond ben ik weer naar de club geweest. Met zowel links als rechts slechts 1 strookje tape op de knieën besloot ik het wat extremer aan te pakken. Een baantraining. Na wat inlopen op de baan en het gras, stelde ik mijn eigen programma samen. Altijd handig om dat onderweg, dus tijdens de training te doen. Gaat wel lekker, ik doe er nog eentje. Ik begon met 400 meter. Uiteindelijk heb ik er 6 x 400 meter met 200 meter wandel/dribbel van gemaakt. Vervolgens een pauze van 400 meter wandel/dribbel met aansluitend een (traditionele afsluiting van trainer Kok) 1000 meter. Deze laatste ging in 4'36" (Volgens garmin was de afstand 1040 meter :(). De 400-tjes liep ik gemiddeld in 1'53". Ik ben tevreden en een stukje tape doet echt wonderen. Het gaat niet snel, maar het voelt wel goed aan. Het was heerlijk om met een temperatuur van 13 graden en geen wind om wat vaart te maken op de baan. Hier zie je de data in Garmin Connect

Maar, daar was ik natuurlijk niet alleen voorgekomen. Zoals ik van de week al schreef, liep clubgenoot PetervD zondag een geweldig p.r. van 3:17:32 op de marathon. Peter had zijn loopmaten uitgenodigd voor een lekkere versnappering. En je kunt zien dat hij dat op een bijzondere manier had geregeld. De taart en het biertje de biertjes na de training smaakte prima.

Valt nog te vermelden dat op 11 april 2010 de 30e editie van de Rotterdam Marathon wordt gelopen (en ik hoop voor de 22e keer te mogen finishen), dit keer geen tijdregistratie via de de championchip maar de D-tag en dat de inschrijving is geopend. Tot 15 december 2009 betaal je een gereduceerd tarief.

Ook kijk ik sinds deze week regelmatig op de site van Rijnmond Marathonreizen en denk terug aan 2003 en 2006, toen ik de New York City Marathon heb mogen lopen.

Records in Brabant

Vandaag stond de Marathon Brabant op het programma. Traditioneel de laatste zondag in oktober. Soms regen, soms veel wind, maar ik heb er ook ooit een marathon gelopen met 23 graden. Vier keer liep ik hier de marathon en vele ontelbare halve marathons. Daarnaast waren vandaag ook nog de 5 en 10 km beschikbaar. Gezien de fysieke gesteldheid werd het vandaag voor mij de 10 km. Gudy had zich vooraf ingeschreven, maar kon door ziekte helaas niet lopen. Zodoende heb ik dit nummer opgespeld.

In het Brabantse dorp liep ik al snel Maurice en Jacqueline tegen het lijf. Als we richting de Nobelaer lopen, komen we Ingrid tegen, die de marathon gaat lopen en dit heel goed heeft gedaan, zie ik in de uitslag. Om half twaalf start de marathon. In het startvak staan Gert Jan en Richard. En uiteraard de jongens van Energie, die vandaag gaan vlammen. Frans, Peter, Menno, Robert, Aad (marathon nummero 195 of zoiets) en Erik. Ik neem nog een foto van de start en ga me dan omkleden. Ik heb nog een kwartier. Dan loop ik John tegen het lijf, die met zijn collega de 5 km heeft gelopen. Even een kort praatje en dan ga ik weer door.

Ik loop richting de start. Mijn knie zit uiteraard in tape ingepakt. Ik heb nog 4 minuten voordat de start is. En dan hoor ik: "nog 1 minuut voor de start". Ik kan net op tijd aansluiten achterin het vak. De eerste kilometer gaat voor het gevoel langzaam. Ik kan nergens langs. Toch nog 5'05". Vandaag ga ik proberen wat sneller te lopen om te kijken wat mijn knie doet. Daarna komt er meer ruimte. Het zijn twee rondjes van 5 km. Niet echt inspirerend. Ook de route is niet boeiend. Slechte bestrating, bochtjes en stoepjes. Het lopen gaat goed. Terug op de Markt in het centrrum van Etten-Leur loop ik de 5 km in 24'13". Het tweede rondje loop ik iets sneller. Eindtijd is namelijk 48'12". Dat betekent een 5 km in 23'59". (Data GarminConnect) Geen last van de knie. Als ik finish staan daar de bloggers. Ook Petra is gearriveerd in het dorp. Ik schuif aan op het verwarmde terras en wacht totdat de marathonlopers hun eerste rondje hebben afgelegd. De halve marathonlopers gaan zich gereed maken voor de start. Tijd om een kijkje op de Markt te nemen. Ook Ton is met zijn vrouw present, trainer Kok en nog vele Energiers. Keurig op tijd komen Peter, Frans en Robert door. Richard is ook al voorbij en Menno volgt heel snel.

Tijd voor een douche. Daarna zie ik nog net op tijd de eerste kilometer van de halve marathonlopers. Maurice gaat met zijn konijnen het weiland in. Dan is het tijd voor rust en wachten totdat de eerst lopers binnenkomen. Ondertussen wordt het steeds donkerder boven Etten-Leur. De spanning bij de finish stijgt. Wat zouden de jongens doen. Als eerste komt PetervD met zijn verse haas binnen en loopt een p.r. Een niet meer te verbreken tijd wordt neergezet van 3:17'32". Gerard is het niet met deze stelling eens en gaat over twee weken al een poging wagen. Dan is het wachten op de rest. Via de communicatiekanalen wordt al vernomen wie zich waar in het veld bevindt. Eerst finisht Richard in een mooie tijd. Dan komt Menno binnen, die zijn opname in de A-groep waarmaakt. Onder de 3:30, dan hoor je erbij en ook een p.r. Direct daarachter nadert Frans de finish. Helaas niet gelukt om zijn p.r. te verbeteren. Gezien de pijn die hij heeft is het heel knap dat hij deze marathon uitloopt en dat ook nog eens onder de 3:30. Haas Robert, heeft een Kamielstunt uitgehaald, en komt ook nog binnen de 3:30 binnen.

Daarna barst het los in Etten-Leur: Regen. Binnen 20 minuten is het weer droog. Dan komen de halve marathonlopers binnen. De ene na de andere Energier zie ik finishen. Dan zie ik Maurice aankomen met maar één konijn. Het is Jacqueline. Ook zij loopt een p.r. Meer dan anderhalve minuut eraf, en dat terwijl deze wedstrijd aanvankelijk niet gepland stond. De trainer kan weer trots zijn. Petra volgt ook heel snel, maar is niet tevreden en dat kwam door de slechte benen.

Het lijkt er op dat de knie zich steeds beter gaat houden. Dan vraag ik me af: "wil ik wel een kijkoperatie?", "is een ingreep wel nodig?". We zullen het eens laten bezinken en overleggen met de orthopeed. Ook ga ik van de week eens zonder tape lopen. Kijken wat er dan gebeurt.

Meer foto's van Kok.

De grote held van vandaag, PetervD (links) met zijn 'halve' haas PeterK

De prik die niet gegeven werd ....

Dat lopen gezond is, daar zijn wij lopers het wel over eens. Af en toe een blessure kan daarbij horen. Maar dan nog is het vaak mogelijk om te blijven trainen. Zo ook nu met mijn knieblessure is lopen nog wel mogelijk. Ik wil het geen trainen noemen. De snelheid is er echt uit. Pas als de knie gerepareerd is kunnen de snelle intervallen weer opgepakt worden. Maar het is lekker om in beweging te kunnen blijven.

Voeding speelt uiteraard ook mee bij gezondheid. Af en toe wat zondigen doen we allemaal. Er zijn ook mensen die structureel zondigen.
Van de week fietste ik naar huis en zag ik een reiger op de loer bij de grootste hamburgergigant van de Wereld. Schijnbaar zat hij te wachten totdat er iemand een stuk voedsel zou achterlaten. Een reiger eet vaak vis, dus die leeft gezond denk je dan. Het blijkt maar weer dat ook een reiger zijn zwakke punten heeft ;-).

Nog zoiets. De griepprik. Ik heb hem nog nooit gehad. Heb er ook nog nooit om gevraagd. Of ik ooit griep heb gehad zal ik nog eens aan mijn moeder vragen. Ja, je lag vroeg wel eens op de bank met een stalen thermometer naast je. Maar of dat griep was. Kan me dus niet meer herinneren of ik ooit griep heb gehad. Vorige week kreeg ik een brief van de huisarts, ja dezelfde huisarts ;-). Ik behoorde tot de risicogroep en kon een griepprik krijgen. Waarom? Ha, hier staat iets onder chronische ziektes: Longziekten. Ze hebben me natuurlijk in dat 'hokje' geduwd. Voor degenen die het niet weten. Begin 2005 en begin 2007 heb ik een klaplong gehad. Dan zou je dus verwachten dat ik in 2005 een brief voor de griepprik zou hebben ontvangen, of misschien in 2006, zeker in 2007 na de tweede pangpang. No way. 2008 dan misschien. Fout. Ook niets. En nu als een Kerstman die tijdens de zomer het land betreedt (je verwacht het niet) ligt de brief met het aanbod voor een griepprik op de deurmat. Niet één prik, veel meer zelfs. En ik mag ook nog opkomen draven voor de prik tegen de Mexicaanse griep. Waarom juist nu het aanbod van een overlading aan prikken? Zit minister Ab Klink toch met een overschot aan prikmateriaal waarmee hij geen raad weet. Of zou het toch te maken hebben met het "akkoordje" met Ab Osterhaus? Weet je wat, geven we die hardloper met zijn chronische longziekte ook een paar prikken, zal hij gedacht hebben. Ik ben hard weggerend en heb de brief in de vuilnisbak gegooid. Geen prikken, die niet nodig zijn.

Is er nog getraind gelopen? Ja, na de duurloop van zaterdag, ben ik dinsdag op de club geweest. Ik moest de navigatie instellen om de route te vinden, zolang was het geleden dat ik daar was ;-). Ik had nog wat tape op mijn knie zitten van de zaterdag. Dat is toch niet zo'n succes. De rek is er dan echt uit. Ik liep dus niet helemaal frank en vrij. Ik liep alleen een rondje van 8,2 km met een gemiddelde kilometertijd van, let op! 6'18". Daarna heb ik nog in het krachthonk wat gestoeid met moeilijke apparaten.

Vanavond al weer de schoenen aan getrokken. Met verse tape vertrok ik vol goede moed. En het ging lekker. 11 km in 1:03 en dat is 5'43" per km.
Soms heb ik het idee dat ik heel hard loop, maar dat blijkt dan bitter tegen te vallen. Wat ik al eerder zei: ik heb op dit moment de conditie en zeker de snelheid van een wijkagent. Maar als je goed kijkt in ronde 10, dan ben ik het toch nog niet helemaal verleerd.

Wat gaat er komend weekend gebeuren? Zondag reis ik af naar Etten-Leur. Het is altijd gezellig bij de Marathon Brabant op de laatste zondag van oktober. Ik heb daar 4 keer de marathon gelopen. In 2002 was ik ook op de langste afstand gestart. Helaas werd de wedstrijd halverwege gestaakt in verband met de enorme storm. Dit keer geen marathon, maar 10 km. Lekker meelopen en genieten van de massa. Uiteraard zijn er webloggers, the Hare & Mrs. Apple Walnut Cake part XX, onze Zeeuwse turbo en de trainer in spé met zijn pupil. Mis ik iemand? En dan natuurlijk het gedonder van de Energiejongens, die op de marathon op weg gaan naar snelle tijden. Ik wens jullie allen veel succes. Fijn weekend.
Vergeet niet de klok een uur terug te zetten zaterdag op zondag, anders sta je te laat te vroeg aan de start.

Lopen is gezond

In het Algemeen Dagblad van zaterdag stonden 2 pagina's over hardlopen. Het artikel ging over het feit dat een kwart van de Nederlanders hardloopt en dat hardlopen het ideale middel is tegen een futloos leven. Ook een bekend aantal Nederlanders komt aan het woord. De volgende citaten kom ik tegen:

"Toen ik ging hardlopen kreeg ik veel meer energie. Ik ben besmet met het hardloopvirus"
"Hardlopen is gezond. Je traint je benen en je armen, maar het is ook goed voor de botontwikkeling, het zenuwensysteem en je hartlongfunctie"
"Mensen die hardlopen, leven gezonder en regelmatiger, eten beter en zijn zich bewuster van hun lichaam"
"Hardlopen is goed tegen depressiviteit, beinvloedt ziekteprocessen positief en kan helpen bij het voorkomen of onder controle houden van diabetes"
"Hardlopen helpt beter tegen psychische klachten dan pillen"
"Joggen heeft een gunstig effect op slaap en libido"
"Hardlopers zijn minder ziek"

Uiteraard is een rustige opbouw voor beginnende lopers wel van belang. Botten, spieren en pezen moeten aan de belasting wennen. Daarbij is ook nog vermeld dat uit onderzoek van de Standford University bleek dat mensen na 20 jaar hardlopen aanzienlijk minder last hadden van spierpijn en artritis in de knieën dan mensen die niet hardliepen. Van de lopers had 2% een vorm van slijtage aan het kniegewricht, terwijl het gemiddelde van de onderzochte leeftijdsgroep op 10% lag.

Na dat gelezen te hebben heb ik gisteren zelf een flinke afstand afgelegd. Knie uiteraard ingepakt in de tape. Een klein testje vorige week zonder tape was geen succes. Ik mag niet klagen. De afstand was 19 km met een gemiddelde kilometertijd van 6'03". Heerlijk was het in het zonnetje en lekker fris. Hier staat een totaaloverzicht van de loop.

Vandaag is de Amsterdam Marathon onder perfecte omstandigheden gelopen. Ik heb de live reportage op RTV Noord Holland bekeken. Ondertussen werd er flink wat afgetwitterd vanuit de huiskamers en langs het parcours. Zo kon iedereen het wedstrijdverloop volgen. Alle runners gefeliciteerd met jullie prestatie.

En omdat hij de aandacht trok, hier nog even de woordwisseling tussen Pieter Lakeman en Yvon Jaspers bij DWDD.

Gaston, wat zijn de prijzen ..... ;-)

Nou daar is ie dan: de uitslag. Tromgeroffel. Uiteraard zit er iets niet goed in mijn knie. Dat voel ik ook wel. Gelukkig, ja gelukkig was er iets te zien op de MRI dat niet goed was. Stel je voor dat er niets te zien was, wat had er dan moeten gebeuren? Het meeste zag er goed uit. Trouwens, boeiend om daar uitleg over te krijgen van de orthopeed.

Dit is hem dus. Niet mijn MRI hoor, maar een voorbeeld. Links een meniscus die intact is. Je ziet duidelijk dat dat gebied geheel zwart is. Rechts is dat gedeelte niet (volledig) zwart. De meniscus is daar dus beschadigd. En wat is mijn 'prijs'? Juist. Een scheur(tje) in mijn meniscus. Hieperdepiep ;-) Dat zat er eigenlijk wel in. Herstel van een scheur in de meniscus gaat meestal niet vanzelf. Vooral de mediale kant (binnenzijde) is slecht doorbloed. De enige optie is dan een artroscopie, ook bekend als kijkoperatie. Via een artroscoop kan er in de knie gekeken worden. Dan kan er ook pas exact bekeken worden wat de schade precies is.

Via een ander gaatje in de knie kunnen kleine instrumentjes worden ingebracht waarmee diverse aandoeningen kunnen worden verholpen. Bijvoorbeeld het bijknippen of weer glad maken van een meniscus die gescheurd is. Ik heb vanmorgen nog geen uitsluitsel hoeven geven of ik aan een kijkoperatie wil beginnen. Nog even bedenktijd gekregen. Al snel had ik later vandaag het besef dat dit niet 100% goed gaat komen zonder ingreep. Binnenkort zal ik dus een afspraak gaan maken voor een kijkoperatie. Dat zal zeker na 8 november zijn ;-).

Nou zijn jullie natuurlijk benieuwd hoe dat er van binnen uitziet..... Veel kijkplezier.

Hier zie je het vervolg en wordt er lekker in de meniscus geknipt. En vind je het heel spannend, dan heb ik hier nog deel 3 voor je. Welke instrumenten bij mij ingezet zullen gaan worden en wat er geboord, geknipt, geslepen, etc. zal worden, dat zullen we pas weten als de "stalen stang" is ingebracht. Na de ingreep is het twee dagen op krukken lopen en na 4 tot 6 weken mogen de sportschoenen al weer aan. Dus daar vertrouwen we dan maar op. Oh ja, vandaag is een Feyenoorder hetzelfde lot ondergaan. Met succes, zeggen ze.

Ondertussen hobbel ik af en toe lekker door met curetape op de knie en ga ik extra aandacht aan mijn bovenbeenspieren geven.

Ik loop daar wel een stukje ...

Na de 10 km van donderdag was het afgelopen weekend weer tijd voor een vergelijkbare afstand. In de ochtend kwam er weinig van lopen terecht. Ik zat aan de buis gekluisterd en keek naar omroep brabant. Vele clubleden en webloggers liepen op het snelle parcours van Eindhoven. En, er zijn prima prestaties geleverd. Allen gefeliciteerd met jullie mooie prestatie.

Het lopen werd dus uitgesteld naar een later tijdstip op de dag. Gudy had het plan opgevat om de Bergseplasloop te gaan doen. Ik zei: "Ik ga wel mee, dan loop ik daar wel een stukje ..". Zo gezegd, zo gedaan. Ik vooraf het parcours van 10 km bestudeerd. In verband met het vele water was afsnijden niet echt makkelijk. Ik zou wel zien. Een stuk langs het parcours lopen en dan weer terug of zoiets. Drie stukjes tape op de knie en op richting Hillegersberg, het Blaricum van Rotterdam.

Lekkere drukte in de plaatselijke winkelstraat en net voor de start nog een fikse bui. We konden mooi schuilen in een tent. Daarna is het droog gebleven. De echte lopers stonden in het startvak. Ik stond op het voetpad. Daar was het startschot. Ik liep mee over het voetpad. De loop ging eerst door een paar straten heen. Ik was achterin gestart. Stoep op en stoep af. Gewoon over de openbare weg. Daarna een mooi fietspad. Goh, ik kreeg het zelfs warm. Mijn jack kon ik uitdoen. Misschien zag iemand nog mijn met bloed, zweet en tranen behaalde shirt in Zeeland ;-). Ik begon rustig. Alhoewel. 5'35" en 5'27" per kilometer zijn voor mij nu flinke versnellingen. Wat doet mijn knie, dacht ik.

Het ging lekker. De spieren van het rechter bovenbeen had ik donderdag kennelijk ook goed losgelopen. Ik besloot om tussen de meute te gaan lopen. Het was immers toch de openbare weg ;-) en ik had hardloopkleding aan. Ik zou niet opvallen. Op een gegeven ogenblik werd ik zelfs overmoedig. Ik zag Gudy ongeveer 300 meter voor me lopen. Dat rode Energieshirt valt mooi op. De kilometers gingen sneller. Richting 5'15". Ik haalde alleen maar lopers in. Goh, wat was het lekker. Heerlijk zweten. Ik moest wel goed opletten. Geen rare bewegingen maken met de knie. Oppassen bij bochtjes en bruggetjes. Op het laatst ging ik "echt los". De MRI was toch al gemaakt ;-). Het tempo ging zelfs richting 12 km. per uur. Gudy was ik tot op 100 meter genaderd. Helaas was mijn "spurt" te laat ingezet. 200 meter voor de finish kon ik mooi naar de andere kant van de weg lopen en liep ik evenwijdig met de 'echte' lopers. Ter hoogte van het finishdoek drukte ik garmin in: 9.94 km in 52'43" (5'18" per km). Dat was lang geleden. Nu niet overmoedig worden, want komende donderdag hoor ik de keiharde werkelijkheid van de orthopeed. Dat realiseer ik me wel degelijk.

Magnetic Resonance Imaging

Omdat het zo mooi en bijzonder was voor de laatste keer nog wat beelden van de Marathon van vorige week.

In onderstaand filmpje (op 2:40; Tiny op 2:08 - wel opletten) lopen we op de dijk bij Westkapelle. De wind was op dit stuk op zijn hardst (tegen). Ik zie nu pas dat er een hele groep achter ons liep. We liepen dan ook gestaag door sinds Danniëlle en Rinus waren aangesloten. Misschien niet hard, maar sneller dan de overige "losse" lopers. Dus we waren een mooi treintje om bij aan te haken.

En dat het hard waaide kun je ook nog eens zien en horen op het filmpje dat Ruthje maakte.

Zoals ik al eerder schreef heb ik geen reactie van mijn knie gehad na de marathon. De curetape en het "rustige" lopen hielpen daar zeker bij. Eerst heb ik een paar dagen rust genomen. De spieren in mijn rechter bovenbeen voelde ik wel enigszins. Dat komt doordat ik ze toch anders belast en onbewust soms wat verkrampt loop. Maar dat gaat wel over. Donderdagavond had ik zin om te lopen. Met een klein stukje tape op de knie ben ik het gaan proberen. De knie voelde goed aan. Het bovenbeen wat stijf, zoals ik al schreef. Het tempo lag gemiddeld net onder de 6' per km. Veel harder durfde ik nog niet. De knie bleef stabiel. Vrijdag wel het gevoel dat ik donderdag iets gedaan had (komt volgens mij dat ik dit keer weinig steun had van de curetape). Geen pijn, beetje "gezeur". Je kent het vast wel. Vandaag voelt alles weer beter.

Het was overigens heerlijk weer om donderdagavond te lopen. Ik kwam aan 10 km. Het was lekker fris. En het lopen voelde goed. Zelf heb ik het gevoel dat het iedere week een heel klein stapje beter gaat. Maar of het op deze wijze ooit tot een genezing zal komen, is natuurlijk niet duidelijk.

Daarom vandaag richting ziekenhuis voor de afspraak voor de Magnetic Resonance Imaging. Bij velen bekend als de MRI. Ik kwam precies op de afgesproken tijd in het ziekenhuis. Dat is ook een kunst. Binnen 3 minuten werd ik naar binnen geroepen. Mijn komst was goed voorbereid. De laborante wist, zonder dat ik mijn naam had gezegd, dat ik voor een MRI van de knie kwam en nog wel voor de rechter ook. Helemaal goed. Voor hetzelfde geld zetten ze je gezonde been af ;-). Pacemakers, vaatclips en andere ijzeren dingen mochten niet in het apparaat komen. Ik hoefde dus alleen maar mijn sleutels niet mee naar binnen te nemen. Broek uit en liggen in de mri-scanner, ook bekend als de "tunnel" of de "koker". Een koptelefoon met de radio op het hoofd (Veronica) en een alarmknop in de hand, voor het geval er iets fout mocht gaan. Wat dan?, dacht ik verschrikt ;-). De "ligplank" werd de tunnel ingeschoven. Gelukkig bleef mijn hoofd buiten boord. Met heel veel gebrom, gebral en kabaal (vandaar de koptelefoon) werd de knie magnetisch geobersveerd. Zoals je op het plaatje ziet, geeft een mri een completer beeld dan een röntgenfoto. Na 10 minuten stond ik weer buiten. Uitslag komende donderdag.

Alle lopers (in Eindhoven) heel veel succes morgen. Ik ga zelf weer een rondje dribbelen.

Hoe zwaar was het, maar ook hoe mooi

Ik wil als eerste iedereen bedanken voor de mooie en lieve reacties. Heel bijzonder was deze marathon, omdat ik vorige week donderdag echt nog niet wist of ik ging lopen en toen ik ging starten of ik de marathon wel kon uitlopen. Gelukkig heb ik dat wel kunnen doen. Knie voelt prima. Niet slechter dan vorige week. Dat ik met deze blessure rustig kan lopen met flink wat steun van curetape is nu wel duidelijk. Maar dat moet natuurlijk anders. Vandaar komende zaterdag de MRI.

Natuurlijk was deze marathon ook bijzonder omdat het de zwaarste van Nederland is en dat is zaterdag nog maar eens gebleken. Omdat het zo mooi en bijzonder was, zie je hieronder wat beeldmateriaal dat van verschillende mensen afkomstig is (bedankt) en ook al bij een aantal bloggers is geplaatst.

RH, Jacqueline, Tiny, Rinus en Maurice voor de start


De verzorgingskraam houdt het ook niet met windkracht 8


Tiny wordt voortgeduwd door Sjan en Ruthje


"Probeer uit de wind te lopen. Ja, goeie tip ;-)"


De kopgroep (met Bert Flier op kop) op het strand


"Huh, is er een foto van mij gemaakt?" Zie het zand op mijn voorhoofd!


"Is dit de maan? Nee, hoor. Fragmentje van de Kustmarathon 3 oktober 2009"


De wind en de hazen op kop. Hoofd tussen de schouders. "Kijk niet zo vies"


Tiny worstelt zich richting Westkapelle


Dit is beter. Nog een paar honderd meter in Zoutelande


De finish is in zicht

K' ET G'Haele (Marathon Zeeland)

Dat staat op het mooie shirt dat de 830 finishers (van de 1260 inschrijvers) gisteren kregen na afloop van de Marathon Zeeland: Ik heb het gehaald!! 579e van de 830 finishers in een tijd van 4:51:48. Hier staat de volledige uitslag. De tijd was onbelangrijk. Finishen en heel blijven, en dat is gelukt. Mijn 5e marathon dit jaar. De totaalteller staat nu op 55.

Zoals ik van de week al schreef, was het donderdag nog de grote vraag of ik überhaupt zou (kon) starten. Na het bezoek aan de orthopeed was ik er zeker van. Ik ga starten. Dat ik een week of 4 niet meer had getraind, deed me niet zoveel. De afstand overbrug ik wel. De knie moest het alleen nog even houden. 's Ochtends vroeg vertrok ik naar Zeeland. De auto moest geparkeerd worden in finishplaats Zoutelande. Vandaar uit werden de lopers met bussen naar startplaats Burgh (Haamstede) gebracht. Allemaal prima geregeld. Een tas kon worden afgegeven in Burgh en deze stond na afloop weer netjes klaar in Zoutelande.

In Zeeland trof ik al snel een aantal toppers van vandaag aan: Jacqueline, Petra (wederom de prijs voor de meest enthousiaste supporter der lage landen), Tiny, Sjan en Ruud, Rik en Ilonka, Rinus, Maurice en Ruth en Koen. Leuk om iedereen weer te zien of om voor het eerst kennis te maken. Dan in de bus naar Burgh. De Mountain-bikers die om 8 uur in Zoutelande waren gestart waren allang in Burgh. Zij hadden dan ook wind mee deze dag. Dat betekent dat wij "hem" tegen hadden, maar dat wisten we al. Ik had mijn knie goed in de tape gezet. Om het een beetje op te leuken werd er een smiley opgeplakt. Helaas ging zijn mondje al snel hangen.

Bij de start was het bijzonder fris (foto van bloggers door Sjan). In het dorp was nog weinig van de wind te merken. Het ging wel regenen. Gelukkig zou dat na een paar kilometer over zijn. Later ging zelfs de zon nog schijnen. Heel bijzonder is de start. Om 12 uur luidt de kerkklok. Iedereen telt dan af. En dan is daar gelijk aansluitend het startschot. Daar gingen we. Ik stond redelijk voorin, doordat ik als wedstrijdloper had ingeschreven. Zo had ik gelijk wat voorsprong op wat mensen. In het startvak kwam ik JohnS. tegen, die helaas is uitgestapt. Binnen 1 km kwam Gerard naast me lopen. "Hé, even bijkletsen", riep hij. "Dat gaat wel erg langzaam", en weg was hij. Gerard liep een bijzonder mooie tijd: 4:02. Ik wilde niets forceren, dus begon heel rustig. Later kreeg ik steeds meer vertrouwen (in mijn knie). Eigenlijk toen ook niet meer aan de knie gedacht. Geen pijn gehad, niet er "doorheen gegaan" en nu ook geen pijn of zo.

Op de stormvloedkering (Foto's: John. Alle foto's van John staan hier.)

Binnen de 2 km werd ik al door Jacqueline en Maurice ingehaald. Die liet ik lekker lopen. Heuvelop kon ik soms weer goed bijkomen. Naar beneden toe, deed ik voorzichtig. Zeker bij de eerste strandafgang in Westerschouwen. Dan heb ik toch te weinig vertrouwen in mijn knie om met grote passen het zand in te denderen. Ik zag Maurice verder weglopen. Jacqueline hield ik in het zicht. Van het strand af had ze nog een voorsprong van 100 meter op mij. Net voordat we de stormvloedkering opgingen en de wind goed op kop kwam haalde ik haar in. Dat zie je ook duidelijk in mijn 7e ronde in Garmin Connect: een korte versnelling. Gelijk wat aanwijzingen gegeven waar te lopen in verband met de wind. Een leuk groepje van ongeveer 10 lopers. Een grotere groep had mooier geweest.

Kijk ik nu terug naar de rondetijden, dan liepen we vanaf die 8e ronde gemiddeld 6' per km. Er stond wel aardig wat wind, maar met de groep en het asfalt onder de schoenen ging dat zo prima. Op 15 km kwamen we John tegen, die ons aanmoedigde en foto's maakte. Bedankt John. Ik voelde me goed. Een paar keer nam ik zelfs de kop van het groepje over om ook mijn kopwerk te verrichten. Dan ging ik weer achterin lopen, als ik dacht hoe ver het nog was en hoe veel weinig ik getraind had. Jacqueline zei ik om maar in de groep te blijven. Elk stukje energie zou je vandaag nog nodig hebben. De drankposten waren goed verzorgd met water, sportdrank, cola, bananen en sponzen.

Zo liepen we prima over de stormvloedkering en Neeltje Jans. Jacqueline kreeg onderweg wel honderden aanmoedigingen. Je kon duidelijk zien en horen dat dit een thuiswedstrijd voor haar was. Bij de strandopgang in Vrouwenpolder stond onze topsupporter Petra. Helemaal geweldig. Je hoorde haar al op afstand, met stem of fluit. Ook de vriend van Jacqueline, Jaco heeft ons nadien flink aangemoedigd. Super. Zoals gezegd gingen de eerste 19 km vrij makkelijk. Toen stond ons 7 km strand te wachten. Dat waren niet de leukste kilometers. Ondertussen had ik natuurlijk allang besloten om bij Jacqueline te blijven. Ik was al blij dat dat zou gaan lukken.
Het strand was slecht te belopen. Geen hard zand langs de vloedlijn. Gewoon zacht zand. Of golven die over je schoenen kwamen. Je probeerde toch nog een beetje op een glad gedeelte te lopen.

Rik gaat in de kopgroep het strand op bij Vrouwenpolder

Het was beuken tegen de wind in. Het tempo ging er volledig uit. Veel mensen waren aan het wandelen. Dat ging soms nog sneller dan hardlopen. Dit had ook niets meer met hardlopen te maken. De kilometertijden kwamen boven de 7' en zelfs boven de 8' te liggen. Het leek wel of we in de sahara lopen, zei ik tegen Jacqueline. Soms moest je je hand voor je gezicht houden voor het zand dat al kanten opstoof. Na het douchen kwam nog het zand uit mijn oren, en ik was niet de enige. Ik zag later bij Rinus dat heel zijn voorhoofd onder het zand zat. Later bleek ik dat zelf ook te hebben ;). Ze spreken wel eens over de hel van het Noorden. Nou, dit was de hel van het Zuiden. Zelfs winnaar Sébastièn Schletterer is die mening toegedaan.

Hieronder een kort verslag van de laatste kilometers van de winnaar en winnares. Met ook speciale aandacht voor mijn clubgenoot Bert Flier, die 3e werd. Een prachtprestatie.

Toen het strand weer af. De meeste krachten waren toen verspild. De duinen werden ook hoger. Trappen kwamen er in het parcours. Naar boven en naar beneden. Petra en Jaco moedigden ons op een aantal plekken aan. Dit bleef de burger zeker moed geven. Jacqueline kon niet meer het tempo maken dat we vóór het strand liepen. Het parcours is daar ook zeker niet geschikt voor. Ik vond het ook best. Ik ging ook de kilometers voelen. Aan opgeven dachten we helemaal niet. Finishen zouden we.

Het is duidelijk dat dit de zwaartste editie van de Marathon Zeeland was. Net voor de 30 km zeg ik tegen Jacqueline, waar zou Rinus zijn. Ik kijk om en wie komt daar aan? Juist. Rinus. Leuk. Vanaf dat moment lopen we met z'n vieren naar de finish. Want nog geen paar honderd meter verder staan Danniëlle en Marco. Zoals al eerder afgesproken zou Danniëlle vanaf dit punt met Jacqueline meelopen. Nu heeft Curly niet één haas, maar wel drie. Vanaf hier lopen we gestaag door. Danniëlle loopt op kop en Rinus en ik wisselen het kopwerk af. De wind steekt hier echt heel hard op. In de bocht bij Westkapelle zeg ik tegen Rinus "Kijk, dit is het einde van de wereld". Je loopt hoog op de dijk, en ziet de zee woest tekeer gaan. Veel lopers zijn aan het wandelen. Wij niet. Wij blijven lopen. De kilometers blijven wel in de 7' en 8' liggen, maar dat gaat ook niet anders. Een loopster staat langs de kant met haar handen voor haar ogen. Waarschijnlijk lenzen. We kunnen niets doen. De wind steekt nog meer op. Jaco waait bijna van zijn fiets. Wij staan bijna stil of worden van de dijk afgeblazen. Niet normaal. Petra, Jaco en Marco blijven ons aanmoedigen. Nog een paar heuveltje en ook nog een paar trappen. Tuurlijk die doen we er ook nog bij. Geen probleem. Net voor Zoutelande gaan we nog een klein kilometertje het strand op. Uiteraard ook hier weer trapje af en trapje op. Allemaal nog even op de foto en ons gereed maken voor de intrede in Zoutelande.

Als we op de dijk lopen langs het marathonbeeld horen we het gejuich al bij de finish. Een geweldige moment is in aantocht. Nog even de dijk af en we draaien Zoutelande binnen. Veel publiek, muziek en aanmoedigen. Hand in hand finishen Jacqueline, Rinus en ik op de beroemde berg zand in de Langstraat. Hieronder zie je onze finishfilm. Je moet hem eerst helemaal laten laden. Wij finishen op minuut 2.35 (de tijd die aan de rechterkant aftelt) in de film.

Iedereen heeft vandaag fantastisch gepresteerd. Het was een loodzware marathon. De zwaarste die ik ooit heb gelopen. Nog net niet het record van mijn langzaamste tijd "verbeterd". Gezien de tijden van de overige runners heeft mijn pupil (relatief gezien) de beste prestatie neergezet. En daar mogen we trots op zijn. Er is hard getraind de laatste maanden. Jammer dat het tegen zat met de wind. Desondanks blijft het een topprestatie. Na afloop hebben met een grote groep heerlijk gegeten bij een Grieks restaurant. De maaltijd ging er wel in na deze zware dag.